امشب ماه از زمین دورتر است از هر زمان تا سال ۲۰۴۳

دورترین ماه از مارس ۲۰۲۰ امشب به آسمان می‌آید، اما نمی‌توانید آن را ببینید.

سری نقشه‌های ستاره‌ای آسمان شب

ماه نو در شب ۲۰ نوامبر ظاهر می‌شود (اعتبار تصویر: کریس واگن/Starry Night)

گرانش خورشید در تاریخ ۱۹ نوامبر ماه را از زمین دورتر خواهد کشید؛ این اولین بار است که این فاصله پس از بیش از پنج سال به چنین مقداری می‌رسد، اما شما نمی‌توانید این دستاورد ماهی را با چشم برهنه در آسمان زمین ببینید.

هر دور جدید ماهی به‌ طور جزئی متفاوت از دورهٔ قبلی است، که بخشی از این تفاوت به تأثیر گرانشی قوی خورشید بر ماه باز می‌گردد؛ این کشش ماه را وادار می‌کند مسیر بیضوی‌ دور سیاره‌مان را بگیرد که از بالا به شکل دایره‌ای کمی فشرده به‌ نظر می‌رسد. در نتیجه، فاصلهٔ زمین‑ماه به‌‌ طور پیوسته در حال تغییر است و بسته به موقعیت در مدار ۲۷ روزهٔ خود، به سمت نزدیک شدن یا دور شدن می‌چرخد.

دورترین نقطهٔ مدار ماه به نام «اپوجی» شناخته می‌شود، در حالی که نزدیک‌ترین نقطه برای ستاره‌شناسان «پریج» نام دارد. بزرگ‌ترین فواصل زمانی رخ می‌دهند که ماه، زمین و خورشید در فاز ماه نو هم‌راستا شوند. عوامل دیگری مانند فاصله بین خورشید و زمین یا نزدیکی یک فاز خاص از ماه به اپوجی می‌توانند ترکیب شوند تا ماهی به‌ طور استثنایی دور به نام «مایکروماه» شکل بگیرد. در فاز ماه نو، قمر طبیعی زمین در آسمان روز همراه با خورشید ظاهر می‌شود؛ بنابراین مشاهدهٔ این مایکروماه با چشم خود برای شما ممکن نخواهد بود.

در نوامبر ۲۰۲۵، این عوامل موجب شکل‌گیری یک مایکروماه به‌ طور استثنایی دور می‌شوند؛ چنین پدیده‌ای تا سال ۲۰۴۳ دوباره اتفاق نخواهد افتاد، بر اساس اطلاعات TimeandDate. ماه در ساعت ۲۱:۴۶ به وقت ET تاریخ ۱۹ نوامبر (۰۲۴۶ GMT در ۲۰ نوامبر) به‌ دورترین نقطهٔ خود می‌رسد؛ در آن لحظه تقریباً ۲۴۷,۷۰۰ مایل (۳۹۸,۶۰۰ km) از استرالیا غربی فاصله دارد — نزدیک‌ترین ناحیهٔ سطح زمین که به ماه رو داشته در آن زمان.

نمای نزدیک از آسمان شب با ستارگان برچسب‌خورده‌ای همانند الگول. در مرکز تصویر، یک دایره‌ی نارنجی دو خوشه‌ی ستاره‌ای NGC 869 و NGC 884 را محاصره می‌کند

در غروب ۱۵ نوامبر می‌توانید از خوشهٔ دوگانه بهره‌مند شوید (اعتبار تصویر: کریس واگن/Starry Night)

با این حال، شب‌های تاریک اطراف فاز ماه نو فرصتی عالی برای شناسایی اشیای عمیق و ظریف آسمان مانند خوشهٔ دوگانهٔ پرسیوس فراهم می‌کند، که می‌توان آن را در آسمان شرقی بین صورت‌های فلکی کاسیوپیا و پرسئوس با استفاده از یک جفت دوربین دوچشمی ۱۰×۵۰ مشاهده کرد.

به دنبال ارتقاء تجهیزات خود هستید؟ پس حتماً پیشنهادهای ما دربارهٔ دوربین دوچشمی برتر و پیشنهادهای تلسکوپ را بررسی کنید؛ در حالی که عکاسان باید فهرست‌های ما دربارهٔ بهترین دوربین‌ها و لنزهای مناسب برای عکاسی از آسمان شب را ببینند.

یادداشت سردبیر: اگر مایلید عکاسی نجومی خود را با خوانندگان Space.com به اشتراک بگذارید، لطفاً عکس(های) خود، نظرات، نام و مکان خود را به آدرس spacephotos@space.com بفرستید.