توچل گفت که در مورد حادثه چلسی، با جِد اسپننس گفتوگو کرده است. او نیازی نداشت این موضوع را بهصورت عمومی بیان کند.
نوشتهٔ داستین جرج‑میلر

اگر همه پذیرفته بودند که پس از اینکه جِد اسپننس و میکی ون ده ون پس از باخت ۱‑۰ منزل توتنهام هاتسپر برابر چلسی، بهنظر میرسید «نادیده» گرفتن توماس فرانک، خاک و غبار بهسر رسید؛ اما ظاهراً هیچکس زحمت گفتن این موضوع به توچل را نکشید. همانطور که در The Athletic منتشر شده، بهنظر میرسد مدیر تیم ملی انگلستان خود بهتنهایی تصمیم گرفته است تا با اسپننس درباره این اتفاق گفتگو کند، در حالی که توتنهام و فرانک این مسأله را پایاندادهدانستهاند.
اسپننس و ون ده ون توسط دوربینها ثبت شدند که پس از عملکرد فاجعهآمیز و باخت برابر چلسی، از کنار فرانک عبور کردند. بهنظر میرسید فرانک میخواست هر دو بازیکن را مجبور کند تا به هواداران خانه که در حین فریاد زدن و سرزنش بازیکنان خود، به دلیل حس ناامیدی نسبت به عملکرد ضعیف تیم در این دربی لندن، توجه کنند، احترام بگذارند. فرانک بهنظر میرسید خوشحال است که تمام موضوع را رها کرده و ادامه دهد. همه چیز خوب است، پیش برویم، نه؟
اما واضحاً اینطور نیست اگر توچل باشد. در بیانیهای که در یک نشست خبری به خبرنگاران داد (گزارش شده در The Athletic)، پیش از مسابقهٔ یکشنبهای بین انگلستان و آلبانی، توچل گفت که او نیز با اسپننس، که به تیم ملی انگلستان دعوت کرده بود، دربارهٔ آنچه پس از بازی چلسی اتفاق افتاد، صحبت کرده و به او یادآوری کرد که چه مسئولیتهایی بهعنوان بازیکن ملی دارد.
توچل، ۵۲ ساله، همچنان به اسپننس اطمینان دارد و در عصر شنبه گفت که حذف او از اردو این ماه را نمیپذیرد. ولی توچل افشا کرد که دربارهٔ این حادثه با اسپننس گفتوگو کرده است.
«از این موضوع خوشم نیامد»، توچل پیش از مسابقهٔ نهایی آخرین مرحلهٔ صلاحیت جامالعالم در آلبانی گفت. «چون بازیکنان میدانند که حضور دهروزه در اردو باعث نمیشود که فقط در آن زمان بازیکن ملی باشند؛ آنها همیشه بازیکن ملیاند و استاندارد رفتار همیشه مهم است.»
— The Athletic
خب، واقعا نمیدانم چه احساسی نسبت به این موضوع دارم. از یک سو، موقعیت توچل بهعنوان سرمربی انگلستان را میفهمم — شما نمایندهٔ یک ملت کامل هستید و از دید او، افتخاری که همراه با بازی برای انگلستان میآید، مستلزم این است که بازیکنان خود را به معیارهای خاصی از رفتار ملزم کنند. بازی برای انگلستان همانند بازی برای توتنهام هاتسپر نیست.
اما این نکته دو جهتی است. واقعیتهای اساسی این هستند که الف) جِد اسپننس در زمان حادثه بازیکن تیم ملی انگلستان نبود، ب) این وضعیت بهوضوح از حد واقعی خود فراتر رفته بود، و ج) این حادثه قبلاً بهرضایت توماس فرانک و توتنهام هاتسپر حل شده بود. میپذیرم که توچل میخواهد بازیکنان ملی خود را به استانداردهای بالایی ملزم کند، اما نمیبینم دلیلی برای دوبارهپردازش یک مسألهای که قبلاً حل شده وجود داشته باشد و همچنین نمیبینم دلیل واضحی برای افشای عمومی این گفتوگو با اسپننس که موضوع قبلاً حل شده است.
من هنوز زحمت جستجوی مثالهای دیگر را نکشیدهام، اما فکر نمیکنم برای یافتن مواردی که بازیکنان انگلیس در درگیریهای انضباطی با باشگاههای خود بودهاند و این مسائل به اردو ملی نرسیدهاند، زمان زیادی صرف کنم. واضح است که میتوانید استدلال کنید که مربیان مختلف انگلستان روشهای متفاوتی برای برخورد با اینگونه مسایل دارند و توچل واضحاً به کدهای رفتاری سختگیرانه ترجیح میدهد، اما چرا اینرا بهصورت عمومی مطرح میکند؟ نمیتوانم نادیده نگذارم که این میتواند اثر طولانیمدتی از اینکه اسپننس در اوایل کار خود شهرت «سرسخت» داشت، باشد؛ موضوعی که اینجا برای چندین فصل دیگر دیگر مسألهای نبوده است. همچنین نمیتوانم از خود بپرسم — اگر همین وضعیت برای مثلاً جان استونز یا الیوت اندرسون پیش میآمد، آیا نتیجهٔ مشابهی میداشتیم؟ آیا توچل در یک نشست خبری دربارهٔ آن صحبت میکرد؟ برای یک مربی انگلستان که با یک بازیکن جوان ملی در مورد استانداردهای رفتاری در تیم باشگاهیاش گفتگو کند، طبیعتاً قابل قبول است. اما بحث در حضور مطبوعات طوری بهنظر میرسد که به آیندهٔ حضور اسپننس در تیم ملی انگلیس تهدیدی نهفته دارد که برایم ناراحتکننده است.
توچل نیازی به پذیرش کاری که اسپننس ادعا میشود انجام داده یا نحوهٔ رسیدگی به آن توسط اسپرز و فرانک ندارد. اما اینکه موضوع بهنحوی حل شده و رضایت همه را بهدست آورده است، بهجز ظاهراً توچل، بهدست نیامده است. اگر او میخواهد خود را در این موقعیت وارد کند، این حق او بهعنوان سرمربی انگلستان است. اگر میخواهد بالاترین استانداردها را برای بازیکنان ملی خود داشته باشد، این نیز قابل تقدیر است. اما بهتر بود که این موضوع را بهصورت عمومی بیان نمیکرد، و حداقل امیدوارم توچل در برخورد با تخلفات آینده بازیکنانش ثابتقدم بماند.