بهنظر میرسد استارشیپ V3 برای پرتاب به فضا هنوز به کمی کار بیشتر نیاز دارد.
قبل از اینکه جدیدترین نسخه استارشیپ اسپِساکس به پرواز درآید، آزمایشهای بیشتری لازم خواهد بود.
در روز پنجشنبه (۲۰ نوامبر)، SpaceX بوستر ۱۸، اولین مرحلهی اولین «نسخه ۳» Starship مگاترک را بهمنظور شروع اولین دوره آزمایشها پیش از آزمایش پروازی بعدی این وسیله مستقر کرد. V3 مشعل را از استارشیپ V2 که با دو پروازی موفق متوالی در آگوست و اکتبر سال جاری به پایان رسانده بود، بهدست میگیرد.
بهنظر میرسد V3 همانگونه که میبینیم، دردهای رشدی مختص به خود دارد. اسپِساکس اعلام کرد که آزمایشهای بوستر جدید در پایگاه استاربیس شرکت در جنوب تگزاس، در پست ۲۰ نوامبر در X آغاز خواهند شد. او گفت: «اولین عملیات، سامانههای سوختی بازطراحیشده و استحکام ساختاری بوستر را آزمایش میکند». اما تا صبح جمعه (۲۱ نوامبر)، بوستر نشانههای آسیب جدی نشان داد.
در پست صبح جمعه در X، کاربری به نام Starship Gazer که نمایهاش تقریباً نیمدۀ دهه مستندسازی پیشرفت استارشیپ را توصیف میکند، تصویری از بوستر ۱۸ منتشر کرد؛ در این تصویر بخش زیرین وسیله بهمانند قوطی خالی نوشابه چروکیده بود.
بهنظر میرسد در این عکس، آزمایشهای پیشرانه و استحکام ساختاری که اسپِساکس در طول شب انجام داد، بهدرستی عمل کرده و نقصهایی را در بدنهٔ استیل ضدزنگ شناسایی کردند.
«خسارت بسیار قابلتوجه به کل بخش مخزن LOX (اکسیژن مایع)»، Starship Gazer در پست خود گفت.
به گفته اسپِساکس، هنوز زود است تا دقیقاً مشخص شود چهخطایی رخ داده است.
«بوستر ۱۸ در حین آزمایش فشار سیستم گاز که پیش از آزمایش اثبات ساختاری انجام میدادیم، دچار یک اشکال شد. هیچ سوختی بر روی وسیله نصب نشده بود و موتورها هنوز نصب نشدهاند. تیمها برای بررسی این موضوع زمان نیاز دارند تا از علت مطمئن شوند. هیچکس صدمهای ندیده است چرا که در طول این نوع آزمایشها فاصلهای ایمن برای پرسنل حفظ میشود. سایت همچنان خالی است و ما در حال برنامهریزی برای بازگشت ایمن به این محل هستیم»، شرکت در X روز جمعه نوشت.
نمای کامل از آسیب فاجعهبار بوستر سوپرهِوی ۱۸ در آزمایش امشب. خسارت بسیار قابلتوجه به کل بخش مخزن LOX. ۲۱/۱۱/۲۵ pic.twitter.com/Kw8XeZ2qXW ۲۱ نوامبر ۲۰۲۵
از نظر ظاهری، استارشیپهای V2 و V3 تقریباً یکسان بهنظر میرسند. اما V3 کمی بلندتر است — حدود ۵ فوت (۱٫۵ متر) بیشتر از V2 — و دارای حلقهٔ «استیج گرم» یکپارچهای است که دو مرحلهٔ استارشیپ را بههم متصل میکند. (حلقهٔ استیج گرم V2 یک قطعهٔ جداگانه بود که پس از جداسازی از هر دو مرحلهٔ استارشیپ جدا میشد.) بوستر جدید نیز برای پرواز با موتورهای ارتقا یافتهٔ رaptor 3 شرکت اسپِساکس بازطراحی شده است. علاوهبراین، بوسترس V3 تنها سه پرهٔ شبکهای بهجای چهار پره برای کنترل پایداری هواپیمایی در نزول هوازی دارد؛ هر یک از این پرهها تقریباً ۵۰ ٪ بزرگتر از پرههای V2 هستند.
این حادثهٔ اخیر میتواند سرعتی که اسپِساکس پس از یک سال پر از پروازیهای پرچالش برای استارشیپ به دست آورده بود را کاهش دهد. این موشک در سال ۲۰۲۵ پنج بار پرتاب شد، اما تنها در دو پرواز اخیر به اهداف مأموریتی خود دست یافت.