چالش ۱۰۰‑روزه «اسکات استراحتی» که بدنتان را متحول می‌کند – بدون نیاز به باشگاه

یک مربی تحرکی می‌گوید این اسکات سادهٔ روزانه، لگن‌ها را باز می‌کند، هضم و وضعیت بدن را بهبود می‌بخشد.

چالش اسکات ۱۰۰‑روزه

@Movesmethod // یوتیوب

یک مربی تناسب اندام به نام Vanja Moves برای هر کسی که برنامه‌اش را تمام می‌کند، چه توصیه می‌کند؟ اسکات – اما نه آن‌گونه که شاید ابتدا به ذهن‌تان برسد. نه، این‌ها «اسکات‌های استراحتی غیرفعال» هستند.

«این تمرین نیست، این ورزش نیست، این اسکات زیر میله نیست»، او در یک ویدئو جدید یوتیوب می‌گوید. «این استراحت کردن و آرام نشستن در وضعیتی است که باید برای شما قابل دسترسی باشد. من طرفدار این‌ام که حرکت را هر روز در زندگی‌مان گنجانیم، و این روش بسیار ساده‌ای برای این کار است.»

۷ مزیت اسکات روزانه

Vanja می‌گوید که این حرکت را به‌صورت روزانه در طول شش سال گذشته «بدون شکست» انجام داده و این کار «به‌کل تغییر» در بدن و ذهن او ایجاد کرده است. او توضیح می‌دهد که تعهد به انجام روزانه این حرکت، لگن‌های او را باز کرده، مچ‌های پا را فعال کرده، مشکلات زانوهایش را رفع کرده، ستون فقرات را از فشار آزاد کرده، هضم و وضعیت بدن را بهبود بخشیده و «آزادی حرکت بدون محدودیت» به او بخشیده است.

تمام این‌ها از یک حرکت ساده؟ ما این را می‌شنویم.

پس از تجربه چنین اثرات تحول‌آمیزی از به‌کارگیری این حرکت در زندگی روزمره‌اش، Vanja مشتاق است تا هرچه بیشتر در مورد نحوهٔ بهره‌مندی همه از افزودن این حرکت به برنامهٔ روزانه‌شان، این مطلب را گسترش دهد.

و لازم نیست شش سال صبر کنید تا نتایج را ببینید؛ Vanja در ویدئوی خود توضیح می‌دهد که احتمالاً پس از حدود ۵۰ روز انجام اسکات‌های استراحتی غیرفعال روزانه، تحول کامل بدن را شروع به تجربه می‌کنید.

بدن پس از ۱۰۰ روز اسکات چه‌گونه تغییر می‌کند؟

Vanja همهٔ کسانی که می‌توانند چالش اسکات روزانه به مدت ۱۰۰ روز را قبول کنند، تشویق می‌کند و توضیح می‌دهد که در مسیر رسیدن به این نقطهٔ عطف چه انتظاری می‌توانید داشته باشید.

«روز اول شبیه بیداری است»، او می‌گوید. «همه چیز درد خواهد شد. اگر قبلاً این موقعیت را تجربه نکرده‌اید، طبیعی نیست که برایتان راحت باشد. مچ‌های پا فریاد می‌زنند، زانوها درد می‌کشند، پشت‌تان می‌سوزد. اما این همه طبیعی است – بدنتان به حرکات بنیادی که با گذشت زمان از دست داده‌اند، باز می‌گردد.»

به عبارت دیگر، احساس ناراحتی و ضعف، و تمایل به ترک کار، کاملاً طبیعی است، اما Vanja شما را به ادامهٔ مسیر تشویق می‌کند. او نکاتی برای آسان‌تر کردن کار برای خودتان مطرح می‌کند:

  • پاشنه‌های خود را کمی بالا بگیرید تا بتوانید بیشتر به عقب بنشینید.
  • به یک پشتیبان مثل دیوار یا میله تکیه کنید — هر چیزی که بتوانید به‌پای پاشنه‌ها بنشینید و راحت‌تر باشید.

«هدف شما برای روز اول فقط این است که تا حد ممکن زمان را در این اسکات در طول روز جمع کنید»، Vanja افزود. «خواه ۳۰ ثانیه پنج یا ده بار در پایان روز باشد، زمان‌تان را حساب کنید، یادداشت کنید و این به‌عنوان پایه‌ای برای روز دوم عمل خواهد کرد.»

روزهای دو تا سه، Vanja می‌گوید، «مرحلهٔ مقاومت» است. شاید بخواهید خود را به‌چالش بکشید و سعی کنید طول زمان نگه داشتن موقعیت را افزایش دهید، اما بدن‌تان احتمالا مقاومت خواهد کرد. صادقانه بگویم، احساس خوب نخواهید کرد. با این حال, Vanja شما را تشویق می‌کند که ادامه دهید، هدف این است که زمان بیشتری را در این وضعیت در طول روز نسبت به روزهای قبلی جمع کنید.

«دانش‌آموزانی که در برنامه‌مان شرکت می‌کنند، اثرات را در مدت چهار تا شش روز – به‌صورت چشم‌نواز – می‌بینند»، او می‌گوید. «برخی نکاتی که پیشنهاد می‌کنم این است که هنگام استراحت، تماشای تلویزیون، مسواک‌زدن یا مرور تلفن‌تان، اسکات کنید. هر وقت به ذهن‌تان آمد، این کار را انجام دهید و به‌جای نشستن طولانی‌مدت – اگر زیاد می‌نشینید، هر ساعت از صندلی بلند شوید و یک دقیقه این کار را انجام دهید.»

حدود روز هفت، Vanja می‌گوید که باید شروع به مشاهدهٔ بهبود در مچ‌های پا، زانوها و لگن‌ها کنید و این حرکت به‌طور کلی راحت‌تر و راحتی بیشتری خواهد یافت. بنابراین، بین روزهای هفت تا چهارده، Vanja معمولاً توصیه می‌کند که افراد سعی کنند تا حدود ۳۰ دقیقه در موقعیت اسکات در طول روز صرف کنند.

تا روز سی، Vanja می‌گوید بدن‌تان احتمالاً شروع به تمایل به این وضعیت می‌کند. «اگر تمام نکاتی را که از روز اول گفتیم رعایت کنید، تا روز سی این موقعیت را در خود جای می‌دهید و برای شما طبیعی می‌شود.»

روزهای ۵۰ تا ۱۰۰ «نقطه‌ای است که تحول به‌صورت دائمی برقرار می‌شود»، می‌گوید Vanja. «در این مرحله شما تغییرات را تا حدی می‌بینید که می‌خواهید دیگران را هم در مورد آن آموزش دهید – این همان جایی است که خواهید دید که مچ‌های پا، زانوها، لگن‌ها و پایین کمر کاملاً آزاد و بدون محدودیت شده‌اند.»

امیدواریم، او اضافه می‌کند، که ساق‌های‌تان دیگر درد نداشته باشند و بهبودهایی در هضم غذا مشاهده کنید.

هدف، در این مرحله، به گفتهٔ Vanja، این است که اسکات بخشی از تمرین منظم شما شود و به‌گونه‌ای باشد که دیگر نیازی به فکر کردن دربارهٔ انجام آن نباشد. «در همین جا می‌توانید در زمینه‌ تحرک‌پذیری، بازدهی بیشتری داشته باشید.»

این یک عادت کوچک است، Vanja می‌افزاید، که می‌تواند در درازمدت به «نتایج فوق‌العاده» منجر شود، و اینجا در WH، ما همه برای حرکات کوچک با نتایج بزرگ اینجا هستیم.