آیا اسپرز میتوانند بدون ویمبی ادامه دهند؟ علاوهبراین، مسیر نیروی خشن راکتس به سمت بهترین حملهٔ لیگ.
فصل ۲۰۲۵-۲۶ تقریباً یکماهه است و با هر بازی جدید، اطلاعات بیشتری دربارهٔ صحنهٔ NBA بهدست میآوریم. در این ستون، نگاهی تحلیلی به تعدادی از روندهای جاری که هواداران NBA باید دربارهٔ آنها بدانند، ارائه میکنیم. امروز به این موارد میپردازیم که آیا اسپرز میتوانند با آسیبدیدگی ویکتور ویمبانا کنار بیایند، حملهٔ غیرمعمول اما بسیار مؤثر راکتس، هجوم پرتابهای آزاد، و موارد دیگر.
اسپرز میتوانند بدون ویمبی ادامه دهند.
در بعدازظهر دوشنبه، خبری منتشر شد که ستاره اسپرز سان آنتونی، ویکتور ویمبانا، دچار کشیدگی در عضلهٔ ساقهٔ چپ شده و انتظار میرود چند هفته از زمین دور بماند. این آسیب برای تیم جوان ۹-۴ که بهتازگی در حال شکلگیری هویت پیروزی است، اهمیت فراوانی دارد؛ زیرا بخش عمدهای از این هویت بر پایهٔ مرکز جوان و فوقالعادهٔ تیم استوار است.
اسپرز وقتی ویمبی در زمین است، بهطور متوسط ۹ امتیاز بیشتر از حریفان در هر ۱۰۰ مالکیت کسب میکند، اما در غیاب او این اختلاف تنها به دو امتیاز در هر ۱۰۰ مالکیت کاهش مییابد. این نسبت به فصل گذشته که هر بار که ویمبی از زمین خارج میشد تیم بهطرز چشمگیری عقب میماند، خبر خوشی است.
سان آنتونیو امسال به دو دلیل اصلی بهتر میتواند بدون ویمبی بازیها را پشت سر بگذارد. اولین دلیل این است که لوک کورنت یک بازیکن بزرگ قابلاستفاده است؛ اسپرز در سال گذشته بازیکن دوم مرکز قابلاعتمادی نداشت. در غیاب ویمبی، کورنت بازی مقابل کینگز را در روز یکشنبه آغاز کرد و به اسپرز کمک کرد تا در میانه میدان بایستد و با اختلاف ۱۳ امتیاز پیروز شود. دومین دلیل دیآرون فاکس است. اسپرز در سال گذشته رهبری هجومی مورد نیاز فاکس را نداشت. در همان پیروزی مقابل کینگز، فاکس با ۲۸ امتیاز برترین اسکورر بود و ۱۱ پاس هم داد؛ این آمارهای یک ستارهٔ همهستاره هستند. بهعلاوه، هستهٔ جوان تیم نیز پیشرفت کرده است، بهطوری که انتظار معقول است امسال تیم بدون رهبر بزرگ فرانسوی خود بتواند بهخوبی بازی کند.
هاکس آتلانتا بهصورت آرام بدون ترا در حال پیشرفت است.
بزرگترین سؤال در NBA همیناکنون این است که ترا یانگ بهدلیل کشیدگی زانو، در نه بازی اخیر هاکس آتلانتا حضور نداشته است.
هاکس در پنج بازیای که ترا در ترکیب حضور داشت ۲-۳ بود؛ اما در نه بازیای که او غایب بود، ۷-۲ است. بهطور خاص، هاکسهای بدون ترا پنج بازی متوالی را بردهاند، از جمله دور یک سفر چهار بازیه در غرب که تمام بازیها را بدون شکست به پایان رساندند. اگر میپرسید آخرین باری که آتلانتا چنین سفری را کامل برده است کی بوده، پاسخ «هرگز» است.
با پیروزی امشب، هاکس سفر جادهای خود در کنفرانس غرب را با نتیجهٔ بینقص ۴-۰ به اتمام رساند. از دورهٔ ۱۹۷۰-۷۱ (اولین فصل حضور کنفرانسهای شرق/غرب)، این اولینبار است که هاکس یک سفر کنفرانس غرب (حداقل چهار بازی) را بهطور کامل برده است، طبق آمار Elias Sports.
بهعلاوه، شاخصهای کلیدی مانند اینچیزها نادیدهگیریشان سختتر میشود: در ۱۳۹ دقیقهای که ترا در زمین بوده، هاکس نرخ خالص –۹٫۲ داشته است. اما در ۵۳۳ دقیقهای که او حضور نداشته، این نرخ خالص +۶٫۴ است.
حالا کمی جزئیتر میشویم. این تفاوت در منظر کلی کارایی لیگ چه شکلی دارد؟ همانطور که میبینید، وقتی ترا از زمین نیست، هاکس بهعنوان یک رقیب ظاهر میشود و شاخصهایی مشابه پستونز پیشتاز شرق نشان میدهد. اما وقتی او در زمین است، شاخصهای تیم شبیه به بروکلین میشود.
کلید برتری حملهٔ رتبهٔ یک هوستون علم موشکی نیست؛ بلکه نیروی خشن است.
خب، یک معما داریم: در NBA معاصر، چگونه یک تیم میتواند کارآمدترین حملهٔ لیگ را داشته باشد در حالی که کمترین شوتهای سهامتیازی را انجام میدهد؟
پاسخ دو بخش است: کوین دانت و ریباندهای شگفتانگیز.
راکتس هوستون (با رکورد ۹-۳) در تعداد شوتهای سهامتیازی در هر مسابقه در NBA در آخرین مقام قرار دارد؛ تنها ۳۰.۳ شوت میزند، اما در امتیاز به ازای هر ۱۰۰ مالکیت، با ۱۲۳.۴ امتیاز، در صدر لیگ است. طبیعتاً همه چیز از دانت آغاز میشود؛ او بهصورت یک قوطی کارایی حملهای است. در سن ۳۷ سالگی، اسلیم ریپر (دانت) هنوز خالصترین اسکورر بازی است. او دوباره به ترکیب ۵۰/۴۰/۹۰ نزدیک میشود و بیش از ۲۶ امتیاز در هر بازی به دست میآورد؛ آماری شگفتانگیز برای هر بازیکنی، بهویژه برای یک بازیکن تقریباً هفتفوت در هجدهمین فصل NBA خود.
دانت غیرقابل پوشش است؛ ما این را مدتها میدانیم. اما نکتهٔ افزوده در هوستون این است: حتی وقتی او شوت نمیکند، کابوس دفاعی بهتمام نمیرسد. جمعآوری ریباندهای دفاعی ساده وقتی بازیکنانی چون آلپرن شنگن، استیون آدامز، آمن تامپسون و کلینت کاپلا به گلگیری میپردازند، برای خطپیشقهرمانان حریف یک فیلم ترسناک است. فقط از بوکس بپرسید؛ آنها در ماه جاری به هوستون باختند، چرا که راکتس همانقدر ریباندهای حملهای داشتند که بوکس ریباندهای دفاعی داشت؛ هوستون در مجموعه ریباندها ۵۰-۲۷ برتری یافت.
آمارهای ریباندهای حملهای هوستون از تمام لیگ بهوضوح بهترین هستند. این تیم رتبهٔ اول NBA را در بازیابی بیش از ۴۹٪ از پرتابهای داخلمنطقهٔ خود و همچنین رتبهٔ اول در بازیابی بیش از ۳۶٪ از شوتهای پرتابی خود بهدست میآورد. علاوه بر این، این تیم بیشترین امتیازهای دومین شانس را نسبت به هر تیم دیگری دارد و نرخ کلی ریباندهای حملهای آن بیشترین مقدار در بیش از ۳۰ سال گذشته است.
دفاعهای حریف نه تنها باید سعی کنند کوین دانت و همتیمیهایش را از شوت منصرف کنند، بلکه باید در مقابل ارتش قهرمانان عظیم که ایِمه ادوکا بهکار گرفته، توانایی پایان دادن به مالکیت را داشته باشند.
تعریف تخلف در بازی تغییر کرده است. دوباره.
در ۵ نوامبر، جمعیت ستارهدار Crypto.com Arena را پر کرد تا مسابقهٔ پرهیجان بین ویکتور ویمبانا و لوکا دونچیچ شود، اما واقعیترین ستارگان بازی، داوران بودند. با حضور لئو دیکاپریو کنار زمین، داوران آن شب ۶۶ تخلف فراخوانده و به ۸۴ پرتاب آزاد منجر شدند. تمام این پرتابهای آزاد سرعت بازی را کاهش داد؛ بازی به طول ۲ ساعت و ۵۴ دقیقه رسید، یعنی ۱۴ دقیقه بیشتر از فیلم Once Upon a Time … in Hollywood.
پس از پیروزی، سرمربی لس آنجلس لیکرز، جیجی ردیک، از تعداد فراوان تخلفها شکایت کرد: «امشب تعداد زیادی تخلف تماس بود که جریان بازی را برای هر دو تیم مختل کرد.» روزنامه Los Angeles Times این بازی را «ناآرام» توصیف کرد.
چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟ برخی از این مسایل بیشتر به سال گذشته مرتبط هستند تا به فصل کنونی. در فصل ۲۰۲۴-۲۵، نرخ کلی پرتابهای آزاد ۱۸.۹٪ بود که کمترین مقدار در تاریخ لیگ بود، و امسال این عدد ۲۲.۸٪ است که تا حدودی نشانگر بازگشت به وضعیت عادی است.
با این حال، میان نرخ تاریخی پایین پرتابهای آزاد در فصل عادی سال پیش، فاز پسفصل که تماسهای فیزیکی کاملاً مجاز بود، و رشد ناگهانی تعداد تخلفات در این فصل، مربیان و بازیکنان بیش از پیش از قوانین تماس در NBA گیج شدهاند.
- سال گذشته، هفت تیم NBA بیش از ۲۰ تخلف در هر بازی مرتکب شدند. امسال، تمام ۳۰ تیم این عدد را میگیرند.
- سال گذشته، لیکرز بیشترین نرخ پرتاب آزاد در کل NBA را با ۲۷.۱٪ داشتند. همان عدد امسال در رتبهٔ ۲۵ام قرار میگیرد.
احیای پستونز دیترویت توسط تسلط در ناحیهٔ رنگ (paint) نیرو میگیرد.
یکم از سگِر (Seger) پخش کنید، دوستان: داغترین تیم بسکتبال سیاره از شهر موتور سیتی میآید. دیترویت با رکورد ۱۲-۲، صدر کنفرانس شرق را در اختیار دارد و صاحب طولانیترین رشتهپیروزی جاری در لیگ است. در حالی که کید کانینگهام چهرهٔ تیم است، بگذارید نگاهی به برخی از همتیمهای کمتر شناختهاش بیندازیم؛ مخصوصاً جالن دورن و عیسی استیورات که برای تشکیل یکی از فیزیکاً قویترین پشتسازهای در بسکتبال حرفهای، دست به دست هم دادهاند.
پستونز از همان ابتدا در هر دو سرزمین میدان نشانگر قوی بودهاند، اما تسلط اصلی آنها درون ناحیهٔ رنگ (paint) صورت گرفته است. این برای کسی که دوران دورن و استیورات را مشاهده کرده، تعجبآور نیست. این دو بازیکن فیزیکی، نوعی قدرت فیزیکی را به نمایش میگذارند که کاملاً با دوران ریک مورن، بیل لیمبیِر، دنیس رادمن و بن والاس همخوانی دارد. اما بیش از میراث، دیترویت در امتیازهای به ازای هر بازی در ناحیهٔ رنگ با ۵۸.۳ امتیاز پیشتاز است و در امتیازهایی که حریفان در ناحیهٔ رنگ میزنند نیز چهارم است؛ فقط ۴۳.۲ امتیاز در هر بازی به حریفان اجازه میدهد.
بهعبارت دیگر، آنها با کنترل داخلی پیروزی میجنجن و این نگرش نویدبخش دوران جدیدی هیجانانگیز برای بسکتبال پستونز است. اگر بتوانند این روند را ادامه دهند، شاید روزهای شکوه دوباره به شهر ۳۱۳ بازگردند.
نیکولا جوکیچ به سطحی دیگر رسیده است.
فکر میکردید که به اوج جوکر رسیدهایم؟ دوباره فکر کنید. درست وقتی که تصور میکردید اعداد جوکیچ نمیتوانند دیوانهتر شوند، حتی براساس معیارهای غیرمنطقی خودش، این اتفاق میافتد. ابتدا دو واقعیت اساسی را مرور میکنیم: اول، جوکیچ رهبری لیگ در ریباند دارد؛ دوم، او رهبری لیگ در پاس دارد.
هیچ بازیکنی در تاریخ NBA هر دو دستهبندی اساسی را در یک فصل همزمان رهبری نکرده است؛ حتی ویلتم هم این کار را نکرد. شاید جوکیچ در پایان این فصل در این ردهها بالاتر نرود، اما در طول ۱۲ بازی حاضر، او این دستاوردها را داشته که بهخرد خود شگفتآور است. و این فقط شروع است—او بهطور واضحترین اسکورر حجمی در لیگ محسوب میشود.
جادوی جوکر را هفتهٔ گذشته در یک سفر دو بازی متوالی از نزدیک مشاهده کردیم: او ۳۴ شوت موفق از ۴۲ شوت خود را به ثمر رساند و در همان زمان نگیتس و کلیپرز را در دو شب متوالی شکست. سی و چهار از چهل دو! این نشان نمیدهد که جوکیچ با مشکل کارآیی مواجه بوده، بلکه او در حال حاضر با سرعتی برای ثبت رکوردهای شخصی در درصد سهامتیازی، درصد پرتابهای آزاد و درصد شوتهای دوامتیازی پیش میرود. در واقع، این اعداد داخل پره احتمالاً بیشترین شگفتی را دارند—جوکیچ ۷۷٪ از ۱۱.۵ شوت دوامتیازی خود را در هر بازی به ثمر میرساند.
خلاصه: او تا کنون MVP است. ببخشید شای.
آمار تا بازیهای یکشنبه بهروزرسانی شدهاند.