پهپادها علاوه بر سایر تجهیزات، با گلولههای فلفلپاشی کمکشندگی مسلح شدهاند.
در ۱۷ نوامبر، ادارهٔ آموزش فلوریدا اعلام کرد که سه حوزهٔ مدرسهای، از جمله مدارس عمومی شهرستان براوارد، به یک ابتکار جدید سراسری برای جلوگیری از تیراندازان فعال احتمالی در مدارس دورهٔ K‑12 خواهند پیوست.
این برنامه که در تگزاس توسعه یافته و به عنوان «برنامه فرشتۀ نگهبان پردیس» شناخته میشود، از پهپادهایی استفاده میکند که بهجز گلولههای فلفلپاشی کمکشندگی، دستگاههای صدای نور (flash bangs) و سیرنها مجهز شدهاند تا در حین یک تیراندازی جمعی احتمالی، «تیراندازان فعال را منحرف کنند». این پهپادها از راه دور پرواز میکنند و توسط تیمی از «خلبانان انسانی برتر» از یک مرکز عملیات در تگزاس کنترل میشوند.
نحوهٔ کارکرد: پهپادها از پیش در «ایستگاههای شارژ» داخل مدارس مستقر میشوند و میتوانند در عرض تنها ۱۵ ثانیه پس از فعال شدن دکمهٔ اضطراری، برای مواجهه با تیرانداز احتمالی به کار گرفته شوند. این پهپادها فرایند ارتقای نیرو را بهکار میگیرند و میتوانند با سرعتی تا ۶۰ مایل در ساعت (که جاستین مارستون، مدیرعامل، آن را معادل ضربهای از یک میلهٔ بیسبال میداند) به تیرانداز برخورد کنند.
“در نهایت هدف نجات جان کودکان است،” مارستون در یک نمایش در دانشگاه فلوریدا آتلانتیک در ماه ژوئن گفت. “هدف ما این است که ظرف پنج ثانیه واکنش نشان دهیم، ظرف ۱۵ ثانیه به سوی تیرانداز حرکت کنیم و ظرف ۶۰ ثانیه او را تضعیف یا ناتوان کنیم.”
اما در حالی که مقامات ایالتی این برنامه را بهعنوان «راهحل» تبلیغ میکنند، این طرح برای همه اطمینانبخش نیست — بهخصوص برای برخی از کسانی که بیشترین تأثیر را از خشونتهای سلاحدار در مدارس براوارد دریافت کردهاند.
جکی کورین در زمان ۱۷ سالگی پس از زنده ماندن از تیراندازی در دبیرستان مارجوری استونمن داگلاس در روز ولنتاین ۲۰۱۸ جان سالم به در برد؛ این حادثه ۱۷ کشته، شامل ۱۴ دانشآموز و ۳ کارمند، بهدنبال داشت. او بعدها بهعنوان یکی از بنیانگذاران جنبش «مارچ برای زندگی ما»، سازمانی ملی که به پیشبرد قانونگذاری و حمایت از ایمنی سلاح میپردازد، فعالیت کرد.
کورین، که اکنون ۲۵ سال دارد، بر این باور است که برنامه فرشتۀ نگهبان پردیس به ریشهٔ مشکل خشونت سلاحدار نمیپردازد.
“هر جوانی شایستگی احساس امنیت در مدرسهٔ خود را دارد — نه به این دلیل که یک پهپاد ممکن است پس از شلیک تیرانداز بهسر بزند، بلکه به این دلیل که قانونگذاران در ابتدا تصمیم به جلوگیری از آن خشونت گرفتهاند،” کورین به نیوتایمز میگوید. “این برنامهٔ جدید پهپاد ممکن است سرخطها را به خود جلب کند، اما به ریشهٔ بحرانی که نسل ما سالهاست با آن مواجه است، نمیپردازد.”
کورین اشاره میکند که در حالی که برنامه فرشتۀ نگهبان پردیس در حال اجرا است، جمهوریخواهان مجلس نمایندگان فلوریدا در حال پیشبرد قانون HB 133 هستند؛ این قانون سن حداقل خرید تفنگ را از ۲۱ به ۱۸ سال کاهش میدهد و خرید سلاح را برای نوجوانان راحتتر میکند. او همچنین به این نکته اشاره میکند که این ایالت اخیراً حمل سلاح بهصورت آزاد را قانونی کرده است.
“اگر قانونگذاران جدیانه میخواهند ایمنی دانشآموزان را حفظ کنند، باید به قانون HB 133 رأی «نه» بدهند و بر پیشگیری از خشونت سلاحی تمرکز کنند — نه بر آمادگی برای مقابله با آن با پهپادها،” او میگوید.
این نگرانیها توسط مانوئل الیور، که پسرش خائوقین «گواک» الیور در تیراندازی مدرسهٔ مارجوری استونمن داگلاس کشته شد، نیز تکرار میشود. او به نیوتایمز میگوید که معتقد است این برنامه “شکست” رهبری سیاسی و اولویتهای جامعه ماست.
“بهنظر من صنعت سلاح راهی پیدا کرده است تا راهحلهایی را ترویج دهد که نه تنها مشکل را عادی میسازند، بلکه فرصتهای تجاری جدیدی ایجاد میکنند،” مانوئل میگوید. “من نگران این هستم که اینها همان راهحلهای کشوری باشد که از رفع مشکل امتناع میکند.”
پس از کشته شدن پسرشان، مانوئل و همسرش پاتریشیا، مؤسسه غیرانتفاعی «تغییر مرجع» (Change the Ref) را تأسیس کردند؛ نهادی که نسلهای آینده را توانمند میکند و از طریق فعالیتهای خلاقانه برای کنترل سلاح دعاوی میکند. مانوئل میگوید برنامه فرشتۀ نگهبان پردیس “برعکس” کاری است که او و همسرش انجام میدهند.
“کاری که ما انجام میدهیم شجاعت میطلبد؛ نیاز به شکستن هنجارها و مقابله با چیزی دارد که بهسادگی برای همهمان مضر است،” مانوئل میگوید. “کاری که ما انجام میدهیم برعکس این ایدههای تجاری است.”
او به کشورهایی مانند استرالیا، نیوزیلند و بریتانیای کبیر اشاره میکند که بهعنوان مدلهای مؤثر ایمنی سلاح شناخته میشوند. نهتنها این کشورها نرخ پایینتری از خشونت سلاحی دارند، بلکه همانطور که مانوئل میگوید، “هیچ فرصت تجاری پشت خشونت سلاحی در هیچیک از این مکانها وجود ندارد.”
“بسیار متأسفم که ما در کشوری زندگی میکنیم — کشوری بزرگ که تمام منابع و فرصتهای لازم برای حل سادهٔ این مسأله بدون هدر دادن پول دارد — اما بهجای آن کارهای اینچنین را انجام میدهیم و به مردم دروغ میگوییم که در حال حل مشکل هستیم،” او میگوید. “سرزنش ماست.”