رتبهبندی قدرت
اریک ادهم
نویسنده پیشنویس ارشد
هفتهٔ ۱۱ وعدهٔ یک هفتهٔ بزرگ دیگر را برای رتبهبندی قدرت میدهد.
بازی اصلی ما، تیم شمارهٔ ۱، سیاتل سیکوز در برابر تیم شمارهٔ ۲، لس آنجلس رِمز است (دو تیمی که از هفتهٔ ۶ تاکنون حتی یکبار هم عقب نماندهاند)، که قطعاً میتواند تأثیر قابل توجهی بر ترتیب آینده داشته باشد. سام دارنولد و متیو استافورد ممکن است در این بازی چند پاس پرتاب کنند.
اما این تنها مسابقهٔ تاثیرگذار هفته نیست. سه دیدار دیگر بین تیمهای رتبهٔ ۱۰ نیز در پیش است: دیترویت لاینز مقابل فیلادلفیا ایگلز، چیفس مقابل برونکوز و باکینیرز مقابل بیلز.
علاوه بر این، مسابقه شارجرز در برابر جاگوارها مسابقهای است که هر دو تیم اگر از امروز شروع کنند، در پلیآف حضور خواهند داشت، حتی اگر بهنظر برسد این دو در مسیرهای مخالفی پیش میروند. و بازی بیِرز مقابل وایکینگز میتواند وضوحی به ردهبندی فشردهٔ NFC North بدهد.
چیزهای زیادی برای نگاه به آینده وجود دارد، اما وضعیت هماکنون چگونه است؟ در اینجا ردهبندی بهروز شدهٔ لیگ را میبینید.
توجه: پیکانهای بالا/پایین زیر، تغییرات نسبت به رتبهبندی قدرت هفتهٔ ۱۰ را نشان میدهند.
۱. سیاتل سیکوز
رکورد: ۷‑۲
هفتهٔ گذشته من در رادیوی سیاتل حضور پیدا کردم پس از اینکه سیاتل سیکوز را در ردهٔ شمارهٔ ۱ قرار دادم. البته افراد آنجا خوشحال بودند که من حدود ۱۲ تا ۱۵ دقیقه درباره تیم محلی صحبت کنم، اما به من گفتند که رتبهبندی من برای شنوندگان کمی شگفتانگیز بود. بله، من درک میکنم! این چنین نیست که این فصل تا بهاینجا بسیار، ام، خطی بوده باشد. اما پس از غلبهٔ سنگین سیاتل سیکوز بر کاردینالز، حتی با برخی دورههای نامطلوب، احساس میکنم ارتقای آنها به این موقعیت منطقی است. در فصلی که من چندین تیم را در صدر جدول برجسته کردهام، این حس ثبات را میدهد. احساسی شبیه به پیروزی هفتهٔ ۷ مقابل تگزاسها داشت، زیرا در طول چهار کوارتر عملکردی پاک نداشت، ولی سخت است که برای یک پیروزی ۲۲ امتیازی که در آن سیاتل بهطور اساسی ۱۴ امتیاز جبرانگر آرایزونا را با تبدیل توپ به دست آورد، اضطراب زیادی داشته باشیم. بهطور کلی، دفاع نسبتاً قویای برای جایگاه برتر ارائه شده است.
۲. لس آنجلس رِمز
رکورد: ۷‑۲
متیو استافورد در حال ساختن پروندهای معتبر برای دریافت جایزه MVP است و رِمز با افزودن یک نکتهٔ جدید — استفادهٔ بیشتر از تکاندها — به این مسیر کمک کردهاند! بستهٔ پرسنلی ۱۳ نفرهٔ آنها که شون مکوی در بیشتر دوران کاریاش بهندرت استفاده میکرد، امروز در لس آنجلس بسیار پرطرفدار شده است. رِمز با این ترکیب پرسنلی تیم خود را پیش میبرند و دفاعها را مجبور میکنند تا با اندازه و انعطافپذیریشان همگام شوند. بهنظر میرسد مصدومیت دیرهنگام داوانته آدامز در برابر ۴۹رز خیلی نگرانکننده نبوده، پس این یک پیروزی درونپیروزی بود. بله، ۴۹رزها به شدت شکست خوردند، اما اوایل اکتبر رِمز را نیز شکست داده بودند، لذا این پیروزی برای مکوی اهمیت زیادی داشت. تیم او تقریباً بازیای کاملاً تمیز ارائه داد: صفر پنالتی، صفر تبدیل توپ و صفر شوتهای از دست رفته.
۳. کولتز ایندیناپولیس
رکورد: ۸‑۲
این یک آزمون سخت دیگر برای کولتزها بود، پس از شکست در برابر استیلرز و پیروزی نزدیک در برلین، کمی به واقعیت بازگشتند. آنها در هر دو بازی مسافتهای زیادی به دست آوردند، اما به دلیل برخی اشتباهات ذهنی، نقصهای حفاظت پاس، پنالتیها و تبدیل توپ، امتیازهایی از دست دادند. با این حال، راهی برای شکست فاکونزها در یکشنبه پیدا کردند؛ جاناتان تیلور دوباره مردم را به این فکر وادار کرد که یک بازیکن غیر کوارتر‑بک میتواند برای MVP مطرح شود. پیشروترین دویدن لیگ، بینظیر بوده است. ارزیابی دفاع در این لحظه دشوار است؛ زیرا بازیکن تازهتبادل شده سَوس گاردنر هنوز در حال سازگاری است و دیفورست باکرن به تازگی به لیست مصارف (IR) منتقل شده است، اما کل سازمان نیاز به تمیزی بیشتری دارد پیش از مواجههٔ بزرگ با چیفس پس از هفتهٔ استراحت.
۴. فیلادلفیا ایگلز
رکورد: ۷‑۲
در شب دوشنبه، ایگلز پیروزی دیگری سخت و ناخوشایند به دست آورد — آنها برمیگردند! نکات ظاهری برای این تیم بیاهمیت بوده، چون فرمول این نوع پیروزی را کشف کردهاند، حتی اگر نیک سیرانی سعی کرده بود در اواخر بازی اوضاع را جذابتر کند. اوضاع زمانی که لین جانسون در نیمهٔ اول با مصدومیتی از میدان رفت، کمی نامطمئن بهنظر میرسید، اما فیلادلفیا با چند پیشروی بزرگ که با بازیهای انفجاری کافی تحریک شد، توانست در گرین بی خط پایان را بگذرد. دفاع ایگلز کیفیت قهرمانی داشت و ساکون بارکلِی چند دویدن سخت و یک دریافت‑دویدن ۴۱ یاردی عالی انجام داد تا پیشپیشدستگاه گلزن نهایی را فراهم کند. شاید برخی از تماشا این مسابقهٔ ۱۰‑۷ لذت نبرده باشند، اما بهنظر میرسد ایگلز این وضعیت را میپسندند. آزمون بزرگی در برابر شیرها پیش رو دارد.
۵. دیترویت لاینز
رکورد: ۶‑۳
دَن کمپبل نقش هدایت حملهگری را بر عهده گرفت و لاینز بهنظر میرسد پرکارآمدترین نمایش خود را در این بخش از فصل داشته باشد. تبریک برایشان! ببینید، میفهمم چرا این موضوع کمی درام ایجاد کرد؛ در واقع، این کار منجر به سلب نقش هدایتگر بازی از جان مورتن، نخستسال، شد