این میتواند اولین کشف برای Perseverance باشد.
NASA کاوشگر Perseverance یک سنگ عجیب را در مریخ شناسایی کرده است که ممکن است یک شهابسنگ آهن‑نیکل باشد، بهگفتهٔ دانشمندان تیم مأموریت.
سنگی با شکل نامعمول که با نام مستعار Phippsaksla شناخته میشود، بیش از ۲٫۵ فوت عرض دارد و به دلیل برجستگیاش بر فراز سطح صاف و شکسته اطراف، توجه پژوهشگران را جلب کرد. Perseverance این جرم را برای مطالعه دقیقتر هدفگذاری کرد در حالی که در خارج از درهٔ Jezero، حوضهای که توسط رودخانه شکل گرفته و از زمان فرود در سال ۲۰۲۱ توسط کاوشگر بررسی میشود، کار میکرد.
کاوشگر، آزمایشگاه موبایلی بهاندازهٔ یک خودرو، Phippsaksla را در تاریخ ۲ سپتامبر و ۱۹ سپتامبر عکاسی کرد. اما عموم مردم همیناکنون از این کشف مطلع شدند. تعطیلی طولانیمدت دولت فدرال، ارتباطات معمولی از آژانس فضا ایالات متحده را به تعویق انداخت و NASA جزئیات این کشف — به همراه سایر بهروزرسانیهای مأموریت — را تا ۱۳ نوامبر منتشر نکرد.
اگر بهعنوان شهابسنگ تأیید شود، Phippsaksla نخستین کشف اینچنینی برای Perseverance خواهد بود. کاوشگر Curiosity در طی اکتشافات خود در Crater Gale، که حدود ۲٬۰۰۰ مایل دورتر است، چندین شهابسنگ غنی از فلز را فهرست کرده است و کاوشگرهای پیشین Opportunity و Spirit نیز این شهابسنگها را یافتهاند. عدم حضور این شهابسنگها در مسیر Perseverance محققان مأموریت را به سردرگمی واداشته است.
“این تا حدی غیرمنتظره بود که Perseverance شهابسنگهای آهن‑نیکل را در درهٔ Jezero ندیده بود”، گفت Candice Bedford، پژوهشگر دانشگاه Purdue، در یک بهروزرسانی مأموریت بهتاخیر افتادهٔ ۱ اکتبر، “بهویژه با توجه به سن مشابه آن با Crater Gale و تعداد گودالهای کوچک که نشان میدهد شهابسنگها در طول زمان به کف دره، دلتا و لبهٔ آن سقوط کردهاند.”
دادههای اولیهٔ SuperCam Perseverance، ابزاری که با لیزر ترکیب شیمیایی سنگها را تجزیه میکند، سطوح بالایی از آهن و نیکل را نشان داد؛ ترکیبی که معمولاً در شهابسنگهایی که از دل سیارکهای بزرگ شکل میگیرند، یافت میشود. این ترکیب شیمیایی نشان میدهد که سنگ قبل از فرود بر مریخ در مکانی دیگر شکل گرفته است.
شهابسنگها در سامانهٔ شمسی شایع هستند، اما شناساییشان در زمین دشوارتر است. دانشمندان تخمین میزنند که حدود ۴۸٫۵ تن این آشغال هر روز به سیاره میرسد که بیشتر آن در جو میسوزد یا به اقیانوسها میافتد. تا کنون تنها حدود ۶۰٬۰۰۰ شهابسنگ بر روی زمین شناسایی شدهاند.
اکثر شهابسنگهای شناختهشده منبعشان از سیارکهاست، اگرچه تعداد کمی از آنها از ماه یا مریخ میآیند. حداقل ۱۷۵ شهابسنگ مریخی بر روی زمین کشف شدهاند — همگی سنگهای آذرین که زمانی از مگما بلورین شدند.
در خود مریخ، شهابسنگهای آهن‑نیکل بهخوبی در جو نازک و محیط سخت دوام مییابند. از سال ۲۰۰۵، انجمن شهابسنگشناسی (Meteoritical Society) که یک سازمان بینالمللی برای پیگیری چنین کشفیات است، بهصورت رسمی ۱۵ شهابسنگ مریخی که توسط کاوشگرها شناسایی شدهاند را به ثبت رسانده است. کشف ۲۰۲۳ کاوشگر Curiosity از یک سنگ به عرض یک فوت با نام مستعار Cacao، که نیز گمان میرود غنی از فلز باشد، هنوز در این فهرست گنجانده نشده است.
دانشمندان بر این باورند که شهابسنگهای آهنی ممکن است در مریخ در برابر فرسایش مقاوم باشند، که میتواند توضیح دهد چرا برخی از آنها بر روی زمین صاف ایستادهاند و نه درون گودالها. در موارد دیگر، ممکن است یک گودال در طول زمان فرسوده شده و تنها سنگ باقی بماند.
کاوشگر Perseverance در حال حاضر بر روی بستر سنگی که از ضربات گذشته رنگدار شده، بیرون از درهٔ Jezero فعالیت میکند؛ محیطی که احتمال یافتن شهابسنگها در آن بیشتر است. پژوهشگران مأموریت در حال برنامهریزی برای تجزیه و تحلیلهای بیشتر بهمنظور تعیین منبع Phippsaksla هستند.
“اگر این سنگ بهعنوان شهابسنگ شناخته شود”، Bedford نوشت، “Perseverance میتواند در نهایت خود را به فهرست کاوشگرهای مریخ اضافه کند که قطعات بازدیدکنندگان سنگی مریخ را بررسی کردهاند.”
موضوعات: علم، فضا، NASA