هرگز حقیقتاً جذابیت ساعتهای هوشمند را ندیدم. البته گاهی بهنظر میآمدند که جذاب هستند، اما نمیفهمیدم چرا کسی میخواهد پس از اینکه تمام روز به تلفن و لپتاپ خود چسبیده است، رضایتاً یک صفحهنمایش دیگر را به مچ دست بپوشد. با اینکه این ساعتها سالها در دسترساند، فکر خرید یک ساعت هوشمند هرگز به ذهنم نرسید.
خب، تا چند روز پیش اینگونه نبود. در ابتدا میخواستم Apple Watch بخریم تا اکوسیستمام را تکمیل کنم، اما در نهایت ساعت هوشمند شیائومی «Redmi Watch 5» را انتخاب کردم که تمام ویژگیهای مورد نیازم را بدون هزینهٔ سنگین ارائه میداد. حدود دو هفته است که روزانه آن را میپوشم و یکی از چیزهایی که قطعا انتظار نداشتم، این بود که چقدر میتواند به بهرهوری من کمک کند.
دیگر برای «بررسی سریع اعلانها» گوشیام را برنمیدارم
شکستن عادت اعلانها
اکثریت ساعتهای هوشمند، از جمله تمام برندهای بزرگ و ساعتی که من انتخاب کردم، به گوشی شما وصل میشوند و هر اعلان، پیام یا تماس را مستقیماً روی مچ دست شما نمایش میدهند. در ابتدا، این بزرگترین دلیلی بود که فکر میکردم ساعت هوشمند مناسب من نیست. من بهسرعت حواسم پرت میشود و سالها پیش تنظیمات اعلانهای آیفونم را طوری تغییر دادم که اعلانهای صفحهٔ قفل بهطور کامل غیرفعال شوند.
من فرض میکردم نمایش تمام اعلانها روی صفحهای در مچ دست، همان تأثیر را خواهد داشت، ولی کاملاً اشتباه میکردم. از زمان داشتن ساعت هوشمند، زمان استفادهام از صفحه نمایش بهطرز چشمگیری کاهش یافت؛ چون دیگر هر چند دقیقه یکبار برای چک کردن اعلانها یا دیدن اینکه آیا پیام یا هشدار مهمی دریافت کردهام یا نه، گوشیام را برنمیدارم. به سادگی میتوانم مچ دستم را تکان دهم و فوراً اعلان را ببینم. اگر مهم بود (که نصف زمانها نیست)، سپس گوشیام را برمیدارم تا پاسخ دهم.
در غیر این صورت میتوانم به سادگی اعلان را رد کنم و ادامه کار را بگیرم، بدون اینکه جریان کارم قطع شود. پیش از داشتن ساعت هوشمند، هر چند دقیقه یکبار گوشیام را برمیداشتم، به واتساپ، پیامها، جیمیل یا هر برنامهای که اعلان داشت میرفتم؛ و تنها چند ثانیه بعد، خودم را در حال اسکرول اینستاگرام یا تیکتوک میدیدم.
پیش از اینکه متوجه شوم، چک سریع اعلانها به دقیقهها اسکرول بی هدف تبدیل میشد و تمام زمان و کاری که داشتم را از دست میدادم. نگهداشتن گوشی در اتاق دیگری (یا قفلشده در کمد) همیشه به من کمک میکند بهتر تمرکز کنم، چون معمولاً تنبلی میکنم که برای استفاده از آن بلند شوم. اما گاهی تردید میکردم، چون میترسیدم چیزی مهم را از دست بدهم. حالا این دیگر مشکلی نیست!
من ساعتام را برای مدیریت زمان و وظایف استفاده میکنم
تمام آنچه که نیاز دارم، مستقیماً روی مچ دست
علاوه بر دریافت اعلانها و تماسها، ساعتهای هوشمند مجموعهای از برنامههای کاربردی پیشنصب شده دارند. برنامههایی که من بیشتر استفاده میکنم، تایمر، ساعت زنگدار، کرونومتر و برنامهٔ یادآوری هستند.
کاری که برای حفظ تمرکز بر یک کار انجام میدهم این است که یا یک تایمر یا یک کرونومتر راهاندازی کنم (اگر طول کار را نمیدانم) و به خودم بگویم فقط وقتی کار تمام شد استراحت میکنم. این کار حس رضایتبخشی دارد و بهطور عجیبی مرا به ادامه کار ترغیب میکند. با ساعت هوشمندم میتوانم همین کار را بدون لمس گوشی انجام دهم؛ کافی است تایمر را تنظیم کنم یا کرونومتر را مستقیماً از روی مچ دست راهاندازی کنم. وقتی تایمر به پایان میرسد (در صورتی که تنظیم کردهام)، ساعت من بهنرمنای ملایم در مچ دست میلرزد.
بهطور معمول، برای این کار گوشیام را برمیداشتم و همانطوری که پیشتر اشاره کردم، به یک حلقهٔ بیپایان میافتادم؛ کاری که در ابتدا سریع به نظر میرسید، اغلب به چند دقیقه اسکرول یا حواسپرتی منتهی میشود. همچنین، یادآورها و رویدادهای تقویم بهصورت مستقیم روی مچ دست من اعلان میشوند؛ بنابراین هرگز یک کار یا جلسه مهم را از دست نمیدهم.
دیگر هنگام خواب گوشیام را کنارم نمیگذارم
آغاز روز بهصورت درست
به همانگونه که میتوانم تایمرها را در ساعت هوشمند تنظیم کنم، زنگهای بیدار کننده را نیز مستقیماً روی ساعت تنظیم میکنم. این کار برای من تحولآفرین بوده است. فکر نمیکنم تا به حال از ساعت زنگدار سنتی استفاده کرده باشم و مانند اکثر افراد، هر شب برای تنظیم زنگها گوشیام را کنار خود میگذاشتم.
بزرگترین عیب تنظیم زنگها روی گوشی، این است که صبح بلافاصله گوشی را برمیدارید. پس از خاموش کردن زنگها، بلافاصله به بررسی اعلانها، ایمیلها و شبکههای اجتماعی میپردازید که اغلب فضای حواسپرتی را برای بقیهٔ روز ایجاد میکند.
با ساعت هوشمندم، زنگ را مستقیماً از روی مچ دست خاموش میکنم و صبحم را بهطور صحیح آغاز میکنم. علاوه بر تغییر روال صبحگاهیام، این کار همچنین بر روال شبانهام تأثیر گذاشته است. دوباره، دیگر قبل از خواب گوشیام را برای تنظیم زنگها برنمیدارم که به این ترتیب از اسکرولها و حواسپرتیهای معمول پیش از خواب جلوگیری میکنم. به جای آن، چند فصل کتاب را روی eReaderام میخوانم که بهترین راه برای آرام شدن و استراحت قبل از خواب است.
ساعت هوشمند به من کمک کرده تا بیشتر حرکت کنم و بهتر بخوابم
فعالتر، استراحت بیشتر
دلیل وسوسه شدن به خرید ساعت هوشمند این بود که میخواستم قدمهایم را پیگیری کنم. در ابتدای سال ۲۰۲۵، قدمزدن منظم یکی از اهدافی بود که به تختهٔ چشماندازم اضافه کردم. هرچند هدفم را با موفقیت بهدست آوردهام و قدم زدن اکنون بخشی روزانه از زندگیام است، داشتن ساعت هوشمند این کار را حتی آسانتر و انگیزهبخشتر کرده است؛ زیرا میتوانم پیشرفتام را بهصورت لحظهای مشاهده کنم.
ساعت شیائومی من ویژگیای شبیه به «حلقههای فعالیت» اپل دارد که به من میگوید چقدر به هدف روزانهٔ گام، کالری سوزی و حرکت نزدیک هستم. فقط خواستن تکمیل این حلقهها تا انتهای روز، مرا بهطور بیشتری نسبت به فعالیتام هشیار میکند. من مسیر طولانیتر به سمت کلاس را انتخاب میکنم، بهجای آسانسور از پلهها استفاده میکنم یا با مادرم به خرید مواد غذایی میروم!
از زمان خریدن آن، هر روز بهطور منظم به باشگاه میروم تا روی تردمیل تمرین کنم و بهطور متوسط ۱۳ هزار قدم در روز میزنم. علاوه بر پیگیری حرکت روزانهام، قطعا نظارت بر خواب را دوست دارم. برنامهٔ خوابم خیلی بد بود و مشاهدهٔ الگوهای خواب به من کمک کرد عادات زمان خواب را تنظیم کنم و به یک برنامهٔ منظمتر پایبند بمانم.
پشیمانم که زودتر ساعت هوشمند نگرفتم
ساعت هوشمند بدون شک مفیدترین خرید تکنولوژیک من در این سال بوده است. تنها پشیمانیام این است که آن را زودتر نخرم. چه میشود اگر ماهها یا حتی سالها پیش یک ساعت هوشمند داشتهام؟ چقدر میتوانستم مؤثرتر، فعالتر و منظمتر باشم!