حمله، دفاع، تعقیب—طرح جدید نام‌گذاری نیروی فضایی، عصر نوینی را پیش‌بینی می‌کند

آرس اولین کسی است که چگونگی نام‌گذاری سامانه‌های سلاحی نیروی فضایی را فاش می‌کند.

در این عکس، ماهواره‌های رله‌داده نظامی ساخته شده توسط York Space Systems برای پرتاب با موشک فالکون 9 آماده می‌شوند.

منبع: York Space Systems

حدود یک قرن پیش، سرویس هوایی ارتش ایالات متحده طرحی برای نام‌گذاری ناوگان رو به گسترش هواپیماهای نظامی ارائه داد.

کد نام‌گذاری هواپیماهای سال ۱۹۲۴ نام‌های به یادماندنی‌ای نظیر B‑17، A‑26، B‑29 و P‑51 را به وجود آورد – B برای بومبارده، A برای حمله و P برای تعقیب – که در طول جنگ جهانی دوم استفاده شدند. بعدها، نظامی‌ها پیشوند هواپیماهای تعقیبی را از P به F (برای جنگنده) تغییر دادند و این منجر به نام‌های شناخته‌شده‌ای همچون F‑15 و F‑16 شد.

اکنون، نوین‌ترین شاخه نظامی با سند جدیدی مسیر خود را می‌پیماید که نحوه نام‌گذاری و تعیین شناسه «سامانه‌های سلاحی» نیروی فضایی، که ریشه‌ای به سرویس هوایی ارتش دارد، هم بر زمین و هم در مدار را توضیح می‌دهد. آرس نسخه‌ای از این سند را به دست آورد که نخستین بار در سال ۲۰۲۳ نوشته شده و در سال ۲۰۲۴ اصلاح شد.

این تغییرات می‌توانند در نهایت منجر به حذف یا حداقل کاهش برجسته‌سازی مخفف‌های اداری طولانی شوند. می‌توانید این را مشابه تحول برنامه Joint Strike Fighter پنتاگون به F‑35 Lightning II تصور کنید.

محموله‌نامه‌ای که چارچوب نام‌گذاری جدید نیروی فضایی را شرح می‌داد، در سال ۲۰۲۳ توسط آن زمان سردار شوین براتون (Shawn Bratton) امضا شد؛ او در آن زمان رئیس استراتژی و منابع این شاخه بود. براتون هم‌اکنون به عنوان ژنرال چهار‑ستاره و معاون رئیس عملیات فضایی، دومین مقام نظامی نیروی فضایی فعالیت می‌کند.

این سند با عنوان Space Force Instruction 16‑403 به «نام‌گذاری و تعیین شناسه سامانه‌های سلاحی نیروی فضایی» می‌پردازد. این راهنما برای ایجاد شناسه‌های جدید فراهم شده است. نیروی فضایی می‌گوید پیروی از این دستورالعمل برای برنامه‌های جدید الزامی است، اما برای ماهواره‌های موجود نیازی به به‌روزرسانی نیست.

«تمام سامانه‌های سلاحی جدیدی که پس از تاریخ اجرایی این دستورالعمل توسعه می‌یابند، به یک شناسه نیاز خواهند داشت»، محموله‌نامه می‌گوید. نام‌های جدید شامل حروفی خواهند شد که هدف هر سامانه و رژیم مداری آن را شناسایی می‌کند، سپس با اعداد یا حروفی که شمارهٔ طراحی و سری طراحی را توصیف می‌کند، تکمیل می‌شوند.

شوین براتون، آن زمان ژنرال دو‑ستاره، به‌عنوان سخنران اصلی در صبحانهٔ سمپوزیوم ۳۸ام فضایی، فوروم ماهواره، در کولورادو اسپرینگز، کولورادو، در ۱۹ آوریل ۲۰۲۳، سخنرانی کرد. منبع: نیروی فضایی ایالات متحده/ایتن جانسون

جان شاو، ژنرال سرتیپ بازنشستهٔ نیروی فضایی، چند سال پیش در بحث‌های داخلی دربارهٔ بازسازی طرح نام‌گذاری ماهواره‌های نظامی شرکت داشت.

«ما این موضوع را در سال ۲۰۱۸ بررسی می‌کردیم، پیش از این که نیروی فضایی داشته باشیم، و سعی می‌کردیم آن را در چارچوب نام‌گذاری نیروی هوایی جای دهیم»، شاو به آرس گفت. «اما این مسیر به بن‌بست رسید چون نیروی هوایی برای این کار به‌خوبی تنظیم نشده بود. واقعاً نیاز بود از نو شروع کنیم. این به سادگی اتفاق نمی‌افتاد. اکنون که نیروی فضایی داریم، می‌توانیم دوباره شروع کنیم… خوشحالم که می‌بینم این ایده به واقعیت می‌پیوندد.»

اصلاح ساختار بیزانسی

بسیاری از مأموریت‌های نظامی ایالات متحده امروزه با چندین نام شناخته می‌شوند. این می‌تواند برای کسی که با اصطلاحات پنتاگون آشنا نیست، گیج‌کننده باشد.

بیایید برای نشان دادن این مشکل از یک مأموریت استفاده کنیم. در سال ۲۰۲۲، نیروی فضایی ششمین ماهواره از سلسله ماهواره‌های ساخته‌شده برای برنامهٔ آگاهی موقعیتی فضایی همزمان‌الزمانی (Geosynchronous Space Situational Awareness Program – GSSAP) را پرتاب کرد. این ماهواره پیش از پرتاب به عنوان GSSAP 6 شناخته می‌شد. پس از قرارگیری در مدار، نیروی فضایی این فضاپیما را با کد USA‑325 فهرست کرد، مطابق با نظام شماره‌گذاری ترتیبی برای ماهواره‌های امنیت ملی.

علاوه بر این، رهبری پرتاب نیروی فضایی این مأموریت را با شمارهٔ USSF‑8 مشخص کرد. این اعداد USSF توصیف‌کننده‌های کلی برای هر پرتاب موشکی است که بارهای امنیت ملی متعلق به نیروی فضایی را حمل می‌کند.

پس چرا یک نام‌گذاری دیگر به فهرست نام‌های ماهواره‌ای پنتاگون اضافه کنیم؟ اگر به‌صورت شفاف استفاده شود، این نام‌گذاری می‌تواند روشنا کند که هر ماهواره چه مأموریتی دارد. اما این‌همیشه برای نظامی‌ها صادق نبوده است. به‌عنوان مثال، نیروی هوایی برای F‑117 نایت‌هاک از یک نام‌گذاری جنگنده استفاده کرد، در حالی که در واقع این یک هواپیمای مخفی (Stealth) بود که برای حملات زمینی طراحی شده بود.

«من ایدهٔ داشتن یک اصطلاح نام‌گذاری را دوست دارم»، گفت شاو، که آخرین سمت وی پیش از بازنشستگی معاون فرماندهی فرماندهی فضایی ایالات متحده بود. «من در سوابق خود اعلام کرده‌ام که مخفف GSSAP را دوست ندارم. این مخفف بدی است. حتی واژهٔ SAP (مخفف برنامه‌های دسترسی ویژه بسیار محرمانه) نیز حس می‌کند که این چیز فوق‌العادهٔ مخفی است.»

ماهواره‌های GSSAP نظامی در مدار همزمان‌الزمانی (Geosynchronous) می‌چرخند، حلقه‌ای بیش از ۲۲٬۰۰۰ مایل (حدود ۳۶٬۰۰۰ کیلومتر) بالای خط استوا. در این مدار، ماهواره‌ها همانند سرعت چرخش زمین می‌چرخند و امکان نظارت مستمر بر کل قاره‌ها را فراهم می‌کنند.

دشمنان بالقوه‌ای مانند چین و روسیه — به‌همراه خود ایالات متحده — ماهواره‌های جاسوسی، بسترهای هشداردهی اولیه، و شاید به‌زودی سلاح‌های دفاعی و تهاجمی را در مدار همزمان‌الزمانی مستقر می‌کنند. ماهواره‌های GSSAP با دوربین‌ها و حسگرهای خود در این مدار به‌دست‌کاری می‌پردازند تا ببینند دیگر ماهواره‌ها چه می‌سازند.

یک ماهواره هشدار موشکی سامانه مادون‌قرمز مبتنی بر فضا (SBIRS) پس از تحویل به ایستگاه فضایی کیپ کاناورال، فلوریدا، از هواپیمای بار C‑5M سوپر گالاکسی استخراج شد.

اکثر برنامه‌های استفاده‌کننده از نمودار نام‌گذاری جدید دو حرف خواهند داشت؛ اول هدف اصلی مأموریت و دوم محیط عملیاتی آن. فهرست زیر نمونه‌ای از انواع ماهواره‌هایی است که نیروی فضایی امروز بهره‌برداری می‌کند یا در سال‌های آینده قصد دارد مستقر سازد. بر اساس محموله‌نامه نیروی فضایی، پیشوندهای اصلی مأموریت عبارتند از:

  • A برای حمله: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای حمله به نیروها یا تجهیزات دشمن.
  • B برای مدیریت نبرد: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای هدایت و کنترل نیروهای دوستانه که به‌طور تاکتیکی با دشمن درگیر هستند.
  • C برای ارتباطات: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای حمایت از فعالیت‌های ارتباطی یا انتقال داده.
  • D برای دفاع: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل که می‌توانند نیروهای دوستانه را محافظت کنند.
  • E برای جنگ الکترومغناطیسی: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای حمله، محافظت یا بهره‌برداری از سیگنال‌ها در طیف الکترومغناطیسی.
  • K برای پشتیبانی: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای تضمین قابلیت نگهداری مأموریت‌های فضایی یا بارهای فضایی، شامل میزبانی، به‌کارگیری، نگهداری، پشتیبانی یا سرویس‌گیری وسایل یا بارهای فضایی در حین ماموریت در مدار.
  • M برای هواشناسی: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای مشاهده، ثبت یا انتقال داده‌های هواشناسی و اقیانوسی.
  • N برای جنگ ناوبری: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل که فعالیت‌های ناوبری، موقعیت‌یابی، زمان‌بندی یا عملیات جنگ ناوبری را انجام می‌دهند.
  • P برای تعقیب: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای بازدارندهٔ هدف‌های فضایی در حمایت از عملیات‌های تهاجمی و دفاعی.
  • R برای شناسایی: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای جمع‌آوری هدفمند اطلاعات یا نشانه‌ها و هشدارهای تهدید به منظور پاسخ به سؤالات نظامی خاص.
  • S برای نظارت: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای جمع‌آوری مستمر اطلاعات یا نشانه‌ها و هشدارهای تهدید بر هدفی در فضای زمینی، مداری یا سایبری.
  • W برای هشدار و پیگیری: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای مشاهدهٔ نظام‌مند فضای هوافضا به منظور کشف، ردیابی و توصیف تهدیدات زمینی، هوایی و موشکی.

حرف دوم پیشوند، مکان استقرار سامانهٔ نیروی فضایی را توصیف می‌کند:

  • C برای حوزهٔ فضای سایبری: دامنه‌ای در محیط اطلاعاتی که شامل شبکهٔ وابسته به فناوری اطلاعات می‌شود؛ شامل اینترنت، شبکه‌های مخابراتی، سیستم‌های رایانه‌ای، پردازنده‌ها و کنترل‌گرهای توکار.
  • D برای فضاهای عمیق: فضای عمیق به هر مداری گفته می‌شود که فراتر از حوزهٔ سیسلونین (cislunar) قرار دارد.
  • G برای مدار همزمان‌الزمانی/ثابت (GEO): یک مدار هماهنگ با چرخش زمین که در ارتفاع تقریباً ۳۶٬۰۰۰ km نسبت به سطح زمین قرار دارد و مسیر هشت‌ضلعی‌ای بر روی سطح زمین را ایجاد می‌کند. این پیشوند شامل همزمان‌الزمانی یا ثابت به‌عنوان نقطهٔ ارجاع اصلی برای توصیف رژیم مداری اصلی مأموریت می‌باشد.
  • H برای مدار بسیار بیضوی (HEO): یک مدار غیر دایره‌ای با بیضیّت بیش از ۰٫۲ که به سایر رژیم‌های مداری می‌رسد. دو مثال رایج از این رژیم، مدارهای توندره (Tundra) و مولنیا (Molniya) هستند که هر دو پره پایینی (LEO) و راس بالایی (GEO) دارند.
  • L برای مدار پایین‌زمین (LEO): مدارهایی که در ارتفاع حدود ۲٬۰۰۰ km یا کمتر نسبت به سطح زمین قرار دارند و زمان یک دور کامل تقریباً ۹۰ تا ۱۰۰ دقیقه است.
  • M برای مدار متوسط‌زمین (MEO): یک مدار تقریباً دایره‌ای میان مدار پایین‌زمین و همزمان‌الزمانی (حدود بین ۲٬۰۰۰ تا ۳۶٬۰۰۰ km).
  • T برای زمینی: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل با این پیشوند برای ایجاد اثرات در حوزهٔ فضایی طراحی می‌شوند، اما عملیات خود را در بسترهای زمینی، هوایی و دریایی انجام می‌دهند.
  • V برای متنوع: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل با این پیشوند برای کارکرد در چندین رژیم مداری یا حوزه طراحی می‌شوند. وسایل فضایی با این نام‌گذاری می‌توانند بین چندین مدار جابه‌جا شوند یا همان پلتفرم را در مدارهای مختلف داشته باشند.

نیروی فضایی همچنین اصلاح‌کننده‌های اختیاری پیش از پیشوند دو حرفی الزامی تعریف می‌کند. نسخهٔ آزمایشی، تجربی، نمونه‌سازی یا علمی‑کالیبراسیون یک سامانه نیروی فضایی به ترتیب با حروف T، X، Y یا Z پیشوند می‌شود.

چند مثال

به‌عنوان مثال، دوازدهمین ماهواره هشدار موشکی در یک سری آینده که در مدار بسیار بیضوی قرار دارد می‌تواند WH‑12 نام‌گذاری شود. یک ماهوارهٔ آینده در سری GPS IIIF در مدار متوسط‌زمین می‌تواند NM‑10F نامیده شود. و ساکن‌سازهای زمینی Bounty Hunter که برای شناسایی منابع تداخل رادیویی که بر ماهواره‌های نظامی آمریکا اثر می‌گذارند، می‌تواند ET‑16 نامیده شود.

برنامهٔ جایگزینی نیروی فضایی برای مجموعهٔ شناسایی GSSAP، اولین بار از رهنمودهای نام‌گذاری جدید به‌صورت عمومی استفاده کرده است. مقامات نظامی قبلاً نام برنامهٔ جدید، RG‑XX، را فاش کردند، اما معنی آن هنوز دقیقاً بررسی نشده بود. در واقع، RG نشان می‌دهد که ماهواره‌های نسل آینده مأموریت شناسایی را در مدار همزمان‌الزمانی انجام می‌دهند. “XX” به‌عنوان شناسهٔ عددی برای سری استفاده می‌شود. به‌احتمال، اولین ماهواره این سری RG‑01 نامیده خواهد شد.

طرح هنری یک ماهواره سرویس‌رسانی آستروسکل که سوخت‌گیری مداری را برای نیروی فضایی ایالات متحده نشان می‌دهد. منبع: آستروسکل

ماهواره‌های RG‑XX در دو مورد مهم از سکوهای GSSAP موجود متفاوت خواهند بود. نخست، پلتفرم‌های جدید RG‑XX قابل سوخت‌گیری در فضا خواهند بود، که محدودیت تامین سوخت محدود سکوهای GSSAP را برطرف می‌کند؛ مسئله‌ای که برای فرماندهان نظامی که می‌خواهند ماهواره‌ها را بدون نگرانی از خالی شدن سوخت هدایت کنند، دشوار بود. دوم، نیروی فضایی قصد دارد این سکوهای شناسایی جدید را از چندین تولیدکننده خریداری کند؛ لایه‌ای از رقابت که مقامات امیدوارند هزینه‌ها را کاهش داده و ناوگان بزرگ‌تری در مدار داشته باشند.

شاو، طرفدار طولانی‌مدت سوخت‌گیری در مدار، خوشنود بود که نیروی فضایی این رویکرد را در پیش گرفته است.

«این نکته مهم است چون این اولین باری است که نیروی فضایی اعلام کرده پلتفرمی عملیاتی می‌خواهیم که قابل سوخت‌گیری باشد»، شاو گفت. «آن‌ها هنوز دربارهٔ نحوهٔ سوخت‌گیری و اینکه چه کسی سوخت‌رسان خواهد شد توضیح نداده‌اند. سایر موارد تا به‌این‌جا محدود به تحقیق و توسعه یا نمایش‌های آزمایشی بوده‌اند، اما این گامی مهم است.»

نیروی فضایی همچنین اعلام کرده است که می‌تواند «نام‌های محبوب» را همراه با عناوین رسمی بکار گیرد، مشابه F‑16 که به‌عنوان Fighting Falcon شناخته می‌شود و F/A‑18 که Hornet نام دارد. «نام‌ها باید کوتاه باشند»، دستور نیروی فضایی می‌گوید. «از بیش از دو کلمه کوتاه استفاده نکنید. نامی را انتخاب کنید که مأموریت و توانمندی‌های عملیاتی سامانهٔ سلاحی را توصیف کند.»

نام مستعار نباید به هر برند، علامت تجاری یا حق تکثیر شناخته‌شده‌ای تجاوز کند و باید «در چارچوب ارزش‌ها و اخلاقیات وزارت دفاع» باشد.

ماهواره‌های GSSAP و RG‑XX باید دید بسیار دقیقی داشته باشند تا بتوانند به‌دقت به سایر اشیای معلق در تاریکی فضا نگاه کنند؛ یادآوری پرندهٔ شکاری شبانه که به‌زیاد نزدیک به سطح زمین پرواز می‌کند.

«امیدوارم این سامانه به‌نام RG‑XX «جغد» یا چیزی شبیه آن نامگذاری شود»، شاو گفت.