حمله، دفاع، تعقیب—طرح نامگذاری جدید نیروی فضایی پیش‌بینی‌کنندهٔ دوره‌ای نوین

آرس اولین بار روش نامگذاری سامانه‌های تسلیحاتی نیروی فضایی را فاش می‌کند.


در این عکس، ماهواره‌های رله داده‌های نظامی ساخته‌شده توسط York Space Systems برای پرتاب بر روی موشک فالکون ۹ آماده شده‌اند. تصویر: York Space Systems

حدود یک قرن پیش، سرویس هوایی ارتش ایالات متحده طرحی برای نامگذاری ناوگان رو به گسترش هواپیماهای نظامی ارائه داد.

کد نامگذاری هواپیماهای سال ۱۹۲۴ نام‌های به یاد ماندنی‌ای مانند B‑17، A‑26، B‑29 و P‑51 ایجاد کرد — B برای بمبار، A برای حمله و P برای تعقیب — در طول جنگ جهانی دوم.

اکنون، تازه‌ترین شاخهٔ نظامی با سندی جدید مسیر خود را می‌سازد که نحوهٔ نامگذاری و تخصیص «سامانه‌های تسلیحاتی» نیروی فضایی—که ریشهٔ خود را به سرویس هوایی ارتش بازمی‌گرداند—را مشخص می‌کند. آرس نسخه‌ای از این سند را به دست آورد که ابتدا در سال ۲۰۲۳ نوشته شد و در سال ۲۰۲۴ اصلاح شد.

این تغییرات می‌توانند در نهایت منجر به حذف یا حداقل کاهش تأکید بر اختصارات حجیم و بوروکراتیک شوند. می‌توان این تحول را شبیه به تغییر برنامهٔ جنگندهٔ مشترک (Joint Strike Fighter) به F‑35 Lightning II دانست.

یادداشتی که نظام‌نامهٔ جدید نام‌گذاری نیروی فضایی را تشریح می‌کرد، در سال ۲۰۲۳ توسط سرلشکر شون برایتن، که آن زمان رئیس استراتژی و منابع این شاخه بود، امضا شد. برایتن اکنون به عنوان یک ژنرال چهار ستاره در سمت معاون اصلی عملیات فضایی، دومین مقام فراپوشی در نیروی فضایی، خدمت می‌کند.

این سند با عنوان دستورالعمل نیروی فضایی ۱۶‑۴۰۳، به «نامگذاری و تخصیص سامانه‌های تسلیحاتی نیروی فضایی» می‌پردازد. این راهنما برای ایجاد علامت‌گذاری‌های جدید ارائه می‌دهد. نیروی فضایی می‌گوید پایبندی به این دستورالعمل برای برنامه‌های جدید اجباری است، اما برای ماهواره‌های موجود نیازی به به‌روزرسانی نیست.

«تمام سامانه‌های تسلیحاتی جدید که پس از تاریخ اجرایی این دستورالعمل توسعه می‌یابند، نیاز به یک علامت‌گذار خواهند داشت»، یادداشت می‌گوید. نام‌های جدید شامل حروفی خواهند بود که هدف هر سامانه و حوزهٔ مداری آن را شناسایی می‌کند، به‌علاوهٔ اعداد یا حرفی که شمارهٔ طراحی و سری طراحی آن را توصیف می‌کند.

جان شاو، یک سرلشکر بازنشستهٔ نیروی فضایی، چند سال پیش در بحث‌های داخلی دربارهٔ بازنگری طرح نامگذاری ماهواره‌های نظامی شرکت کرد.

«ما در سال ۲۰۱۸، پیش از تشکیل نیروی فضایی، به این موضوع نگاه می‌کردیم و سعی می‌کردیم آن را در چارچوب نامگذاری نیروی هوایی جا بزنیم»، شاو به آرس گفت. «و این مسیر به بن‌بست رسید چون نیروی هوایی برای این کار به‌طور مناسب تنظیم نشده بود. واقعاً نیاز به شروعی نو داشتیم. این به‌سادگی نمی‌شد. اکنون که نیروی فضایی را داریم، می‌توانیم از نو شروع کنیم… خوشحالم که می‌بینم این امر به‌واقعیت تبدیل می‌شود.»

بازنگری بیزانسی

بسیاری از مأموریت‌های نظامی ایالات متحده هم‌اکنون با چندین نام شناخته می‌شوند. برای کسانی که با اصطلاحات پنتاگون آشنا نیستند، این نام‌ها می‌توانند گیج‌کننده باشند.

بیایید برای روشن‌سازی این مشکل از یک مأموریت مثال بزنیم. در سال ۲۰۲۲، نیروی فضایی ششمین ماهوارهٔ سری ساخته‌شده برای برنامهٔ آگاهی از وضعیت فضا در مدار ژئوسینکرون (GSSAP) را پرتاب کرد. این ماهواره پیش از پرتاب به‌عنوان GSSAP 6 شناخته می‌شد. پس از ورود به مدار، نیروی فضایی این فضاپیما را به‌عنوان USA‑325 فهرست کرد، مطابق با سیستم شماره‌گذاری متوالی نظامی برای ماهواره‌های امنیت ملی.

علاوه بر این، سازمان پرتاب نیروی فضایی این مأموریت را به‌عنوان USSF‑8 نام‌گذاری کرد. این اعداد USSF توصیف‌کننده‌های کلی برای هر پرتاب موشکی هستند که بارهای امنیت ملی تعلق‌دار به نیروی فضایی را حمل می‌کنند.

پس چرا یک نام‌گذاری دیگر به فهرست نام‌های ماهواره‌ای پنتاگون اضافه کنیم؟ اگر شفاف استفاده شود، این نظام‌نامه می‌تواند وضوحی دربارهٔ این که کدام ماهواره‌ها چه مأموریتی را انجام می‌دهند، فراهم کند. اما این همیشه برای نظامی رخ نداده است. برای مثال، نیروی هوایی از نامگذاری یک هواپیمای جنگنده برای F‑117 Night Hawk استفاده کرد، در حالی که در واقع این یک هواپیمای مخفی برای حملات زمینی بود.

«من ایدهٔ داشتن یک نظام‌نامهٔ نامگذاری را دوست دارم»، شاو که آخرین پست او پیش از بازنشستگی، معاون فرماندهی نیروهای فضایی ایالات متحده بود، گفت. «در سوابق من ثبت شده است که از اختصار GSSAP خوشم نمی‌آید. این یک اختصار وحشت‌بار است. حتی واژهٔ SAP (اختصاری برای برنامه‌های دسترسی ویژهٔ بسیار محرمانه) نیز به‌نظر می‌رسد که خیلی مخفی است.»

ماهواره‌های GSSAP نظامی در مدار ژئوسینکرون، حلقه‌ای با ارتفاع بیش از ۲۲٬۰۰۰ مایل (حدود ۳۶٬۰۰۰ کیلومتر) بالای خط استوا، پرسه می‌زنند. در این مدار، ماهواره‌ها به همان سرعت دوران زمین می‌چرخند و این امکان را می‌دهد که نمایی مستمر از قاره‌های تمام دنیا داشته باشند.

رقبای محتملی مانند چین و روسیه — به همراه خود ایالات متحده — ماهواره‌های جاسوسی، پلتفرم‌های هشداردهی اولیه، و شاید به‌زودی سلاح‌های دفاعی و تهاجمی را در مدار ژئوسینکرون مستقر می‌کنند. ماهواره‌های GSSAP با دوربین‌ها و حسگرها در این مدار مانور می‌کنند تا ببینند دیگر ماهواره‌ها چه کاری انجام می‌دهند.

یک ماهوارهٔ هشدار موشکی سامانهٔ مادون‌قرمز مبتنی بر فضا (SBIRS) پس از تحویل به محل پرتاب در ایستگاه فضایی کِیپ‌کاناورال، فلوریدا، از هواپیمای باربری C‑5M سوپر گالاکسی تخلیه شد.

اکثر برنامه‌هایی که از طرح نامگذاری جدید استفاده می‌کنند، دو حرف خواهند داشت؛ ابتدا مأموریت پایه را توصیف می‌کند و سپس محیط عملیاتی آن را نشان می‌دهد.

  • A برای حمله: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای حمله به نیروها یا تجهیزات دشمن.
  • B برای مدیریت نبرد: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای هدایت و کنترل نیروهای دوستانه‌ای که به‌طور تاکتیکی با یک رقیب درگیر هستند.
  • C برای ارتباطات: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای پشتیبانی از فعالیت‌های ارتباطی یا انتقال داده.
  • D برای دفاع: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل که می‌توانند نیروهای دوستانه را محافظت کنند.
  • E برای جنگ الکترومغناطیسی: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای حمله، محافظت یا بهره‌برداری از سیگنال‌های موجود در طیف الکترومغناطیسی.
  • K برای پشتیبانی: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای تضمین قابلیت نگهداری مأموریت‌ها یا بارهای فضایی، شامل میزبانی، استقرار، نگهداری، پشتیبانی یا سرویس‌دهی به وسایل یا بارهای فضایی در مدار.
  • M برای هواشناسی: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای مشاهده، ثبت یا انتقال داده‌های هواشناسی و اقیانوس‌شناسی.
  • N برای جنگ ناوبری: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل که فعالیت‌های ناوبری، موقعیت‌یابی و زمان‌بندی یا عملیات جنگی ناوبری را انجام می‌دهند.
  • P برای تعقیب: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای رهگیری اهداف فضایی در پشتیبانی از عملیات تهاجمی و دفاعی.
  • R برای شناسایی: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای جمع‌آوری هدفمند اطلاعات و/یا نشانه‌ها و هشدارهای تهدیدی به‌منظور پاسخ به سوالات خاص نظامی.
  • S برای نظارت: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای جمع‌آوری مستمر اطلاعات و/یا نشانه‌ها و هشدارهای تهدیدی دربارهٔ هدفی در فضای زمینی، مداری یا سایبری.
  • W برای هشدار و ردیابی: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل طراحی‌شده برای مشاهدهٔ سیستماتیک فضا برای تشخیص، ردیابی و شناسایی تهدیدات زمینی، هوایی و موشکی.
  • C برای حوزهٔ فضای سایبری: حوزه‌ای در محیط اطلاعاتی که شامل شبکه‌های وابسته به زیرساخت‌های فناوری اطلاعات، از جمله اینترنت، شبکه‌های مخابراتی، سیستم‌های کامپیوتری و پردازنده‌ها و کنترل‌گرهای تعبیه‌شده می‌شود.
  • D برای فضاهای عمیق: فضاهای عمیق هر مداری هستند که فراتر از حوزهٔ سیس‌لونا (بینی ماه و زمین) قرار دارند.
  • G برای مدار ژئوسینکرون/ایستگاهی (GEO): مداری که سرعت چرخش‌اش با سرعت چرخش زمین هم‌نواست؛ ماهواره‌های این مدار در ارتفاع تقریباً ۳۶٬۰۰۰ km بالای سطح زمین قرار دارند و یک مسیر هشت‌ضلعی بر روی سطح زمین می‌سازند. این علامت‌گذار شامل ژئوسینکرون یا ایستگاهی به‌عنوان نقطهٔ مرجع اصلی برای توصیف حوزهٔ مداری اصلی مأموریت می‌باشد.
  • H برای مدار بیضوی بسیار بالا (HEO): مداری غیردورانی با بی‌نظمی بیش از ۰٫۲ که به سایر حوزه‌های مداری گسترش می‌یابد. دو مثال رایج این نوع مدار، مدارهای توندرا و مولنیا هستند که هر دو نقطهٔ پرژی (ارتفاع در LEO) کم و نقطهٔ آپوژی (ارتفاع در GEO) بالا دارند.
  • L برای مدار نزدیک به زمین (LEO): مدارهایی که در ارتفاع تقریباً ۲٬۰۰۰ km یا کمتر از سطح زمین قرار دارند و زمان دورانی متوسط برای یک دور زمین تقریباً ۹۰ تا ۱۰۰ دقیقه می‌باشد.
  • M برای مدار میانی زمین (MEO): مداری تقریباً دایره‌ای بین مدار نزدیک به زمین و مدار ژئوسینکرون (تقریبا بین ۲٬۰۰۰ تا ۳۶٬۰۰۰ km).
  • T برای زمینی: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل با این علامت‌گذار برای ایجاد اثرات در حوزهٔ فضا طراحی می‌شوند، اما عملیات‌شان در حوزهٔ زمینی، هوایی و دریایی انجام می‌شود.
  • V برای متنوع: سامانه‌ها، سکوها یا وسایل با این علامت‌گذار برای کارکرد در چندین حوزهٔ مداری یا دامنهٔ فضایی طراحی می‌شوند. این وسایل می‌توانند بین مدارهای مختلف جابه‌جا شوند یا یک پلتفرم یکسان باشد که در مدارهای مختلف مستقر می‌شود.

نیروی فضایی همچنین اصلاح‌گرهای اختیاری برای قرار دادن پیش از پیشوند دو حرفی الزامی را شرح می‌دهد. نسخهٔ آزمایشی، تجربی، نمونه اولیه یا علمی و کالیبره‌ای یک سامانهٔ نیروی فضایی به ترتیب با حروف T، X، Y یا Z پیشوند می‌شود.

چند مثال

مثلاً، دوازدهمین ماهوارهٔ هشدار موشکی در یک سری آینده که در مدار بیضوی بسیار بالا قرار دارد، ممکن است به‌نام WH‑12 نامگذاری شود. یک ماهوارهٔ آینده در سری GPS IIIF در مدار میانی زمین ممکن است به‌نام NM‑10F شناخته شود. و شانزده‌مین دستگاه آنتن‌های «Bounty Hunter» مستقر بر زمین که برای کشف منابع تداخل رادیویی که بر ماهواره‌های نظامی ایالات متحده تأثیر می‌گذارند، می‌تواند ET‑16 نامیده شود.

برنامهٔ جایگزین نیروی فضایی برای صورت‌بندی شناسایی GSSAP، اولین برنامه‌ای است که به‌صورت عمومی از رهنمودهای نامگذاری جدید استفاده می‌کند. مسئولان نظامی پیش از این نام برنامهٔ جدید، RG‑XX، را فاش کرده‌اند، اما معنای آن با دقت بررسی شده است. مشخص شد که RG نشان می‌دهد که ماهواره‌های نسل بعدی مأموریت شناسایی در مدار ژئوسینکرون را انجام خواهند داد. «XX» به‌عنوان جایگزین برای یک سری عددی به کار می‌رود. به‌نظر می‌رسد اولین ماهواره این ردیف با نام RG‑01 نامگذاری خواهد شد.

تصویر مفهومی یک ماهوارهٔ خدماتی Astroscale که جهت نمایش سوخت‌گیری مداری برای نیروی فضایی ایالات متحده به‌کار می‌رود. تصویر: Astroscale

ماهواره‌های RG‑XX از پلتفرم‌های موجود GSSAP در چندین نکته مهم متفاوت خواهند بود. نخست، پلتفرم‌های جدید RG‑XX قابلیت سوخت‌گیری در فضا را خواهند داشت؛ این امر محدودیت تأمین سوخت محدود ماهواره‌های GSSAP را که مشکل برای فرماندهان نظامی بوده است، برطرف می‌کند. دوم، نیروی فضایی قصد دارد این ماهواره‌های شناسایی جدید را از چندین تولیدکننده خریداری کند؛ این اقدام رقابت را افزایش می‌دهد و می‌تواند هزینه‌ها را کاهش داده و ناوگان بزرگتری در مدار ایجاد کند.

شاو، که مدافع سرسخت سوخت‌گیری در مدار بوده است، خوشنود شد که نیروی فضایی این رویکرد را اتخاذ کرده است.

«این موضوع مهم است، چرا که برای اولین بار نیروی فضایی اعلام کرده است که می‌خواهیم یک پلتفرم عملیاتی سوخت‌پذیر داشته باشیم»، شاو گفت. «آنها هنوز دربارهٔ نحوهٔ سوخت‌گیری و ارائه‌دهندهٔ سوخت‌گیری صحبت نکرده‌اند. تا به‌حال همه چیز در مرحله تحقیق و توسعه یا نمایش بوده، اما این گامی مهم و نخستین است.»

نیروی فضایی همچنین تمایل خود را برای پذیرش «نام‌های محبوب» که همراه با نام‌های رسمی استفاده می‌شوند، نشان داد؛ مشابه هواپیمای جنگندهٔ F‑16 که به عنوان «Fighting Falcon» شناخته می‌شود و F/A‑18 که به «Hornet» معروف است.

«نام‌ها باید مختصر باشند»، دستورالعمل نیروی فضایی می‌گوید. «از حداکثر دو کلمه کوتاه استفاده کنید. نامی را انتخاب کنید که مأموریت و قابلیت‌های عملیاتی سامانهٔ تسلیحاتی را توصیف کند.»

نام مستعار نباید به علائم تجاری، علامت‌های ثبت‌شده یا حقوق مالکیت فکری شناخته‌شده تجاوز کند و باید «در چارچوب ارزش‌ها و اخلاقیات وزارت دفاع» باشد.

ماهواره‌های GSSAP و RG‑XX باید دید بسیار واضحی داشته باشند تا بتوانند به‌دقت به دیگر اشیای معلق در تاریکی فضا نگاه کنند؛ این تصویر شبیه به پرندهٔ شب‌پیش‌خور است که نزدیک به زمین پرواز می‌کند.

«امیدوارم این سامانه با نام RG‑XX «جاغد» یا عبارتی شبیه به آن شناخته شود»، شاو گفت.