آنجِر توان مالی برای خرید مهاجمان نداشت، بنابراین به بازیکنان جوان رجوع کرد؛ این کار به سودش تمام شد

دو بازیکن ۱۸ سالهٔ آکادمی – سیدیکی شریِف و پرسپَر پیتر – در حال به ثمر رساندن گل‌های لازمی هستند که آنژِر برای ماندن در لیگ ۱ به آن نیاز دارد

به گزارش Get French Football News

لوک انتوویستل

آنجِر که از گلزن برتر فصل گذشته محروم بود و نتوانست جایگزینی جذب کند، چاره‌ای جز رجوع به دو مهاجم ۱۸ ساله از آکادمی خود نداشت. سیدیکی شریِف و پرسپَر پیتر نشان دادند که این تصمیم تنها گزینه منطقی بوده است

فصل با پیروزی برای آنژِر آغاز شد، اما این پیروزی بیشتر احساس ترس نسبت به امید به‌وجود آورد. استِبَن لپائول تنها گل مسابقه را به ثمر رساند و آنژِر را در برابر پاریس اف‌سی شکست داد. این بازیکن فرانسوی در نیمه دوم فصل گذشته به یک معجزه تبدیل شد؛ نه گل او ایمنی تیم را در میان دومین تیم کم‌گل لیگ ۱ تأمین کرد. اما رن در جست‌وجوی او بود و او تا پایان اوت از تیم رفت

آنجِر به دنبال جایگزینی به‌سرعت گشت و به‌نظر می‌رسید که آن را یافت. رمی لبئو لاسکاری قبلاً با پیراهن آنژِر عکاسی کرده و با هم‌تیمی‌های جدیدش تمرین می‌کرد، اما دی‌ان‌سی‌جی، نهاد نظارتی مالی فوتبال فرانسه، قرارداد را متوقف کرد. آنژِر نتوانست دستمزدهای خود را افزایش دهد، بنابراین او به لس بازگشت و سپس به‌سرعت به‌صورت قرضی به برست رفت. انتقال استیو مونی نیز به دلیل همان مانع شد. نتوانستند بازیکن جذب کنند، پس مجبور شدند به آکادمی خود نگاهی بیاندازند. «ما ملزم به پرورش بازیکنان هستیم»، لامین مباِی، دستیار مربی آنژِر، می‌گوید

این یک لحظه سرنوشت‌ساز بود، برکتی پنهان که باعث شد شریِف و پیتر — دو «پسرک دل‌نشین» به گفته مباِی — به صحنهٔ اصلی جذب شوند. این نوجوانان شش گل از ده گل لیگ این فصل آنژِر را به ثمر رسانده‌اند (هر کدام سه گل). مباِی می‌گوید این دو دارای «همذات‌پنداری»‌ای هستند که سال‌ها شکل گرفته و فراتر از میدان بازی است

فرصت شریِف اولین بار آمد. او در سن ۱۶ سالگی به میدان رفت، اما آسیب‌ها پیشرفت او را کند کردند. «این تجربه باعث رشد او شد»، مباِی می‌گوید. «او دریافت که کارش شاید کامل نبوده و هنوز دور از سطح بالای بازیکنان است؛ از نظر بهبودی و کار سخت. وقتی برای سومین بار مصدوم می‌شوی، به نکات زیادی پی می‌بری. او از این تجارب رشد کرده است. شاید برای درک برخی موارد به این تجربه نیاز داشته باشد. من همیشه برای او امیدهای بزرگی داشتم، چون او در سطح جوانان تأثیر چشمگیری گذاشت»

این احساس با جولین سوریس که شریِف را زمانی که در سَومور اف‌سی بازیکن جوان بود، مربی‌گری می‌کرد، نیز مشترک است. سوریس می‌گوید جذب این مهاجم کار دشواری بود. «او می‌خواست با دوستانش بماند، که من به‌دلیل جوان بودن او درک می‌کردم، اما او آن‌قدر خوب بود که همه می‌خواستند او را داشته باشند»، او می‌گوید. شریِف مقرر بود به سرعت به یک باشگاه لیگ ۱ منتقل شود، اما تأثیر ماندگاری بر مدیر سابقش گذاشت که او را «مهاجم شاداب و بی‌خیال» توصیف می‌کند. «او بازیکنی است که تیم را به جلو می‌برد. او عمودی است، خطوط دفاع را می‌شکند و برای تیمش فضاهای جدید می‌سازد. او همیشه گل می‌زند. او پیش می‌رود گویی هیچ‌کس نمی‌تواند او را متوقف کند»

سوریس می‌گوید ویژگی‌هایی که سال‌ها پیش مشاهده کرده بود در عملکرد شریِف مقابل اوکسیر آخر هفته نیز دیده شد. دویدن و پاس عرضی او باعث شد کلمنت آکپا توپ را به درون دروازه‌اش هدایت کند و پیشی آنژِر را به دست آورد؛ و پیتر بود که این کار را تکمیل کرد؛ او دومین گل آنژِر را نزدیک زمان پایان به ثمر رساند. «آن‌ها دو مهاجم هستند که بوی گل را حس می‌کنند»، مباِی می‌گوید؛ کسی که از زیر ۱۹ سال، تیم رزرو و اکنون تیم اصلی این دو را همراهی کرده است

مباِی به‌خصوص از بلوغ بازی‌های پیتر تحت تأثیر قرار گرفته است: «او مرا شگفت‌زده کرد که چقدر سریع سازگار شد؛ این کار آسان نیست. برای حمل تیم و گل‌زنی تیم در سن ۱۸ سالگی، آسان نیست». دستیار مربی آنژِر می‌گوید این دو یکدیگر را «مکمل» می‌کنند. شریِف دوست دارد از جناح‌ها بازی کند و «به فضا می‌جوشد»، در حالی که پیتر «بیشتر یک بازیکن میانی» است؛ «بازیکن میانی» که در هوای بازی مهارت دارد و دوست دارد فضاهای داخل جعبه را پیدا کند. او دقیقاً این کار را در بعدازظهر یکشنبه نشان داد؛ با پیروی از تلاش اولیه لیلیان رائولیزوا که توپ را به میله می‌زد، غریزه مهاجمانه‌اش را به نمایش گذاشت

“ما قدمی به سوی ناشناخته برداشته‌ایم”، الکساندر دوژو، مربی آنژِر، یکشنبه گفت. “اما نمی‌دانستیم که آن‌ها تا چه حد می‌توانند پیشرفت کنند.” زمان نشان خواهد داد تا چه ارتفاعی شریِف و پیتر می‌توانند صعود کنند؛ اما شاید این سؤال را نپرسیدیم اگر باشگاه هدف‌های اصلی خود را در تابستان جذب می‌کرد. متشکریم DNCG!

نکات گفتگو

پاری‌سن ژرمن بازی را در انتها به‌دست آورد و لیون را شکست داد، همان‌طور که آخرین هفته گذشته با گل نهایی نیس را کنار زد. ژواو نهوز، یکی از کوتاه‌ترین بازیکنان میدان، با سرش گل برتری را در اواخر اینبار به ثمر رساند و پاری‌سن ژرمن با نتیجه ۳‑۲ در استادیوم گروپاما پیروزی گرفت. تیم لوییز انریکه دو بار به عقب رفت و توسط دو پاس بلند، که دومی توسط اینسلی مایتلند‑نایلز به ثمر رسید، دچار مشکل شد؛ شوت بلند دوم او، لوکاس شوالیه را که به منطقه‌ای بی‌مالک رفته بود، فریب داد. اما بخش عمدهٔ بحث پس از بازی حول تصمیمات داوری متمرکز شد؛ مدافع لیون نیکلاس تاجلیا فیکو یک کارت زرد دوم سخت دریافت کرد، تنها چند ثانیه پیش از گل برتری پاری‌سن ژرمن در دقیقه ۹۵. «پاری‌سن ژرمن بهترین تیم اروپا است؛ آن‌ها حتی به ۱۶ بازیکن روی زمین نیازی ندارند و من حتی VAR را هم حساب نمی‌کنم»، خورچه ماسیل، معاون مربی لیون، گفت. این بازی نشان می‌دهد که پاری‌سن ژرمن در حال حاضر «بهترین تیم اروپا» نیست

تصمیمات داوری نیز در موناکو به‌خوبی نمایان شد. این تیم توسط لس با نتیجه ۴‑۱ مغلوب شد و برای اولین بار از اکتبر ۲۰۲۴، دو شکست متوالی در لیگ را ثبت کرد. بازی در پنج دقیقهٔ پرهیجان پیش از نیمه دوم تصمیم‌گیری شد: وسلی ساید برای لس پیشی ۲‑۱ ایجاد کرد، سپس فولارین بالوگان، که قبلاً از نقطه پنالتی برابری کرده بود، کارت قرمز سختی دریافت کرد. ثانیه‌ها بعد، بازیکنی که او را سرکوب کرده بود، مامادو سنگاره، از دفاع موناکو عبور کرد، برتری لس را دو برابر کرد و بازی را از چشم‌حریف دور کرد. معاون مدیر عامل موناکو، تیاگو اسکورو، پس از مسابقه به‌ندرت در منطقهٔ مصاحبه مشترک ظاهر شد تا اجرای داوری را محکوم کند، اما شکایات او تنها ضعف موناکو در برابر لس را پوشش می‌دهد. آن‌ها باید پس از تعطیلات بین‌المللی واکنش مناسبی نشان دهند تا فاصلهٔ خود را با جایگاه‌های لیگ قهرمانان کاهش دهند

رتبه	تیم	بازی	تفاضل گل	امتیاز
1	پاری‌سن ژرمن	12	13	27
2	مارسی	12	17	25
3	لس	12	10	25
4	استراسبورگ	12	8	22
5	لیل	12	8	20
6	موناکو	12	3	20
7	لیون	12	3	20
8	رن	12	2	18
9	نایس	12	-1	17
10	تولوز	12	2	16
11	پاری‌س اف‌سی	12	-3	14
12	لو هاور	12	-4	14
13	آنجِر	12	-5	13
14	متس	12	-15	11
15	برست	12	-7	10
16	نانت	12	-7	10
17	لورین	12	-12	10
18	آکسِر	12	-12	7

این مقاله توسط Get French Football News منتشر شده است