نوشته الکس دیلوکا
در ۱۷ نوامبر، وزارت آموزش و پرورش فلوریدا اعلام کرد که سه حوزهٔ آموزشی، از جمله مدارس عمومی ناحیهٔ براورد، به ابتکار جدیدی در سطح ایالت میپیوندند که هدف آن جلوگیری از احتمال حضور تیراندازان فعال در مدارس K‑12 است.
این برنامه که در تگزاس توسعه یافته و با نام «Campus Guardian Angel» شناخته میشود، از درونهای مسلح به گلولههای فلفلاسپری غیرکشنده، صاعقهسازهای نوری و آژیرها برای «پراکندن تیراندازان فعال» در طول یک تیراندازی جمعی احتمالی استفاده میکند. درونها از راه دور پرواز میشوند و توسط تیمی از «خلبانان انسانی برتر» از یک مرکز عملیات در تگزاس کنترل میگردند.
نحوه کار: درونها پیش از این در «پایههای شارژ» مدارس مستقر هستند و میتوانند در عرض تنها ۱۵ ثانیه پس از فعال شدن دکمه اضطراری برای مواجهه با تیرانداز احتمالی بهکار گرفته شوند. این درونها از روند تشدید نیرویی استفاده میکنند و میتوانند با سرعت حداکثر ۶۰ مایل بر ساعت به تیرانداز برخورد کنند (جاستین مارستون، مدیرعامل، این سرعت را معادل ضربهای از چوب بیسبال میداند).
«در نهایت، هدف نجات جان کودکان است»، مارستون در یک نمایش در دانشگاه فلوریدا آتلانتیک در ماه ژوئن گفت. «هدف ما این است که در پنج ثانیه واکنش نشان دهیم، در ۱۵ ثانیه به تیرانداز برسیم، و در ۶۰ ثانیه او را تضعیف یا ناتوان کنیم.»
اما در حالی که مقامات ایالتی این برنامه را به عنوان «راهحل» تبلیغ میکنند، این طرح برای همه اطمینانبخش نیست — بهویژه برای برخی از کسانی که بیشترین تأثیر را از خشونت سلاحی در مدارس براورد تجربه کردهاند.
جکی کورین ۱۷ ساله بود که در تیراندازی مدرسهٔ مارجوری استونمن داگلاس در روز ولنتاین ۲۰۱۸، جان سالم به در برد؛ در این حادثه یک تیرانداز ۱۷ نفر را کشته بود — ۱۴ دانشآموز و سه نفر از کارکنان. بعدها او همبانی سازمان March for Our Lives را پایهگذاری کرد، یک سازمان ملی که به پیشبرد قوانین ایمنی سلاح میپردازد.
کورین، که اکنون ۲۵ سال دارد، بر این باور است که برنامهٔ Campus Guardian Angel به ریشهٔ مسألهٔ خشونت سلاحی نمیپردازد.
«هر جوانی شایسته این است که در مدرسهاش احساس امنیت کند — نه به این دلیل که یک درون پس از شلیک تیرانداز ممکن است بهسرعت پرواز کند، بلکه به این دلیل که قانونگذاران تصمیم به جلوگیری از این خشونت از ابتدا گرفتهاند»، کورین به New Times میگوید. «این برنامهٔ جدید درون ممکن است سرخطها را به خود جلب کند، اما به ریشهٔ بحرانی که نسل ما سالها با آن مواجه است، پرداخته نمیشود.»
کورین اشاره میکند که در حالی که برنامهٔ Campus Guardian Angel اجرا میشود، جمهوریخواهان مجلس ایالتی فلوریدا در حال پیشبرد لایحهٔ HB 133 هستند که سن حداقل برای خرید تفنگهای ریلی را از ۲۱ به ۱۸ سال کاهش میدهد و خرید سلاح توسط نوجوانان را آسانتر میکند. او همچنین خاطرنشان میکند که این ایالت اخیراً حمل سلاح به صورت عمومی را قانونی کرده است.
«اگر قانونگذاران واقعاً جدی به محافظت از ایمنی دانشآموزان میپرداختند، به لایحهٔ HB 133 رای مخالف میدادند و تمرکزشان بر پیشگیری از خشونت سلاحی بود — نه بر آمادگی برای مدیریت آن با درونها»، او میگوید.
این نگرانیها توسط مانوئل اولیور، که پسرش خواکین «گوئک» اولیور در تیراندازی مارجوری استونمن داگلاس کشته شد، بازتاب مییابد. او به New Times میگوید که بر این باور است برنامه نمایانگر «شکست» رهبری سیاسی و اولویتهای جامعه ماست.
«فکر میکنم صنعت سلاح راهی پیدا کرده تا راهحلهایی تبلیغ کند که نه تنها مشکل را عادی میسازد، بلکه فرصتهای تجاری جدیدی ایجاد میکند»، مانوئل میگوید. «متأسفم که اینها راهحلهای یک ملت است که از رفع مشکل امتناع میکند.»
پس از به شهادت رفتن پسرشان، مانوئل و همسرش پاتریسی سازمان Change the Ref را تأسیس کردند؛ یک مؤسسه غیردولتی که نسلهای آینده را توانمند میسازد و از طریق فعالسازی خلاقانه برای کنترل سلاح تلاش میکند. مانوئل میگوید که برنامهٔ Campus Guardian نمایانگر «برعکس» کاری است که او و همسرش انجام میدهند.
«کاری که ما انجام میدهیم نیاز به شجاعت دارد، نیاز به شکستن هنجار و مخالفت با چیزی که برای همهمان بهسختی مضره دارد»، مانوئل میگوید. «کاری که ما انجام میدهیم برعکس این ایدههای تجاری است.»
او به کشورهایی مانند استرالیا، نیوزیلند و بریتانیا بهعنوان الگوهای ایمنی سلاح مؤثر اشاره میکند. نه تنها این کشورها نرخ پایینتری از خشونت سلاح دارند، بلکه، بهگفته مانوئل، «در هیچیک از این مکانها فرصت تجاری پشت خشونت سلاح وجود ندارد.»
«متأسفم که در کشوری زندگی میکنیم — کشوری بزرگ با همهٔ منابع و فرصتهای لازم برای حل این مشکل ساده بدون هدر دادن پول — تا جایی که بهجای آن این کارها را انجام میدهیم و مردم را فریب میدهیم که ما در حال حل مشکل هستیم»، او میگوید. «ننگ بر ماست.»