هرگز واقعاً جذابیت ساعتهای هوشمند را احساس نکرده بودم. بله، گاهی ظاهرشان جالب بود، اما نمیفهمیدم چرا کسی میخواهد یک صفحهنمایش دیگر را به مچ دست بزند در حالی که تمام روزش را بهطور کامل به تلفن و لپتاپ چسبیده میگذراند. اگرچه این ساعتها سالها در دسترساند، خریدشان هرگز برایم پیشآمدنی نبود.
خوب، تا چند روز پیش نه. ابتدا میخواستم یک Apple Watch بخرم تا اکوسیستمام کامل شود، اما سرانجام ساعت هوشمند شیائومی را انتخاب کردم که تمام ویژگیهای مهم را بدون هزینهٔ سنگین ارائه میداد — Redmi Watch 5. حالا نزدیک به دو هفته است که روزانه آن را میپوشم و یکی از چیزهایی که هرگز انتظارش را نداشتم، این بود که چقدر میتواند در بهبود بهرهوری من مؤثر باشد.
دیگر برای «چک سریع اعلانها» گوشیام را بر نمیدارم
پایان دادن به عادت بررسی اعلانها
اکثر ساعتهای هوشمند، از جمله تمام برندهای مطرح و ساعتی که من انتخاب کردهام، به گوشی شما متصل میشوند و تمام اعلانها، پیامها و تماسها را مستقیماً روی مچ دست نمایش میدهند. در ابتدا، این بزرگترین دلیل بود که فکر میکردم ساعت هوشمند برای من مناسب نیست. من بهراحتی حواسم پرت میشود و سالها پیش تنظیمات اعلانهای آیفونم را طوری تغییر دادم که اعلانهای صفحهقفل بهکل غیرفعال شوند.
من گمان میکردم نمایش تمام اعلانها روی صفحهای کوچک بر مچ دست تأثیر مشابهی داشته باشد، اما کاملاً اشتباه میکردم. از زمان خرید ساعت هوشمند، زمان صرف صفحهنمایشم بهطرز چشمگیری کاهش یافته است. دلیلش این است که دیگر هر چند دقیقه یکبار گوشیام را برای بررسی اعلانها برنمیدارم تا ببینم پیام یا هشدار مهمی دریافت کردهام یا نه. فقط کافیست مچ دستم را یکبار تکاندهم و بلافاصله اعلان را ببینم. اگر مهم باشد (که در نیمی از موارد نیست)، پس گوشیام را برمیدارم تا پاسخ دهم.
در غیر این صورت میتوانم اعلان را رد کنم و کارم را بدون قطع جریان ادامه دهم. پیش از داشتن ساعت هوشمند، هر چند دقیقه یکبار گوشیام را برمیداشتم، به واتساپ، پیامکها، جیمیل یا هر برنامهای که اعلان داشت میرفتم. تنها چند ثانیه بعد، در اینستاگرام یا تیکتاک اسکرول میکردم.
قبل از اینکه متوجه شوم، چک سریع اعلانهایم به چندین دقیقه اسکرول بیهدف تبدیل میشد و تمام احساس زمان و کاری که مشغول انجام آن بودم، از دست میرفتم.
نگه داشتن گوشی در اتاق دیگر (یا قفلشده در قفسه) همیشه به من کمک میکند بهتر متمرکز شوم؛ چون عموماً تنبلام که برای استفاده از آن بلند شوم. با این حال، گاهی تردید میکردم که ممکن است چیزی مهم را از دست بدهم. حالا دیگر این مشکل وجود ندارد!
از ساعت خود برای مدیریت زمان و وظایف استفاده میکنم
تمام آنچه نیاز دارم، مستقیماً روی مچ دست
علاوه بر دریافت اعلانها و تماسها، ساعتهای هوشمند قبلاً با مجموعهای از برنامههای کاربردی پیشنصب میآیند. برنامههایی که بیشترین استفاده را از آنها داشتهام، تایمر، هشدار، استاپواچ و برنامهٔ یادآور هستند.
کاری که برای متمرکز ماندن روی یک وظیفه انجام میدهم، یا تایمر یا استاپواچ را آغاز میکنم (اگر مدت زمان کار را نمیدانم) و به خودم میگویم تا وقتی کار تمام نشود استراحت نمیکنم. این کار حس رضایتی میبخشد و بهطرز عجیبی مرا متقاعد میکند که ادامه دهم. با ساعت هوشمندم میتوانم همین کار را بدون لمس گوشی انجام دهم؛ کافی است تایمر را تنظیم کنم یا استاپواچ را مستقیماً روی مچ دست شروع کنم. وقتی تایمر بهنهایت میرسد (اگر تایمر باشد)، ساعت بهملایم بر مچ دست میلرزد.
معمولاً برای این کار گوشیام را برمیداشتم و این منجر به همان مسیر پرسر و صدای قبلی میشد. کاری که در ابتدا سریع به نظر میرسید، اغلب تبدیل به چند دقیقه اسکرول یا حواسپرتی میشد. همچنین اعلانهای یادآور و رویدادهای تقویم مستقیماً روی مچ دست دریافت میکنم، بنابراین هرگز کار یا جلسهٔ مهمی را از دست نمیدهم.
دیگر در هنگام خواب گوشیام را کنار خود نمیگذارم
شروع روزم بهدرستی
مشابه قابلیت تنظیم تایمرها بر روی ساعت هوشمند، میتوانم مستقیماً روی ساعت هوشمندم زنگدارهای صبحگاهی را تنظیم کنم. این تحول بزرگی برای من بوده است. فکر نمیکنم تابهحال از ساعت زنگدار سنتی استفاده کرده باشم؛ و همانند اکثر مردم، هر شب گوشیام را کنار خود میگذاشتم تا زنگدار تنظیم کنم.
بزرگترین معضل تنظیم زنگدار بر روی گوشی این است که پس از خاموش کردن زنگ، ابتدا گوشیتان را برمیدارید. سپس بلافاصله به بررسی اعلانها، ایمیلها و شبکههای اجتماعی میپردازید که اغلب باعث حواسپرتی برای بقیهٔ روز میشود.
با ساعت هوشمند، زنگدار را مستقیماً روی مچ دست خاموش میکنم و صبحم را با نگاهی صحیح آغاز میکنم. علاوه بر تغییر عادت صبحگاهی، این کار بر روتین شبانهام نیز تأثیر دارد. دیگر قبل از خواب برای تنظیم زنگدار گوشیام را برنمیدارم، که بهمعنی جلوگیری از اسکرولهای پیشخواب و حواسپرتیهای معمول است. بهجای آن، چند صفحه از کتابخوان الکترونیکیام میخوانم که راهی ایدهآل برای آرامش قبل از خواب است.
ساعت هوشمند به من کمک کرده تا بیشتر حرکت کنم و بهتر بخوابم
فعالتر، استراحت بیشتر
دلیل این که وسوسه شدم ساعت هوشمندی تهیه کنم این بود که میخواستم قدمهایم را پیگیری کنم. در آغاز سال 2025، قدم زدن منظم یکی از اهدافی بود که به تابلو برنامهام اضافه کردم. اگرچه این هدف را بهطور موفقیتآمیزی بهدست آوردم و حالا قدم زدن بهصورت روزانه بخشی از زندگیام شده است، داشتن ساعت هوشمند این کار را حتی راحتتر و انگیزهبخشتر کرده است. این ساعت پیشرفت من را بهصورت لحظهای نشان میدهد.
ساعت شیائومی من ویژگیای شبیه حلقههای فعالیت اپل دارد که بهمن نشان میدهد چقدر به هدف روزانهٔ قدم، کالری سوزانده و حرکت نزدیکم. فقط خواستن تکمیل این حلقهها تا پایان روز، مرا بهگونهای درگیر میکند که بیشتر به فعالیتام توجه کنم. مسیر طولانیتری به سمت کلاس میروم، بهجای آسانسور از پلهها استفاده میکنم یا با مادرم برای خریدهای روزانه میروم!
از زمانی که این ساعت را دریافت کردم، هر روز به باشگاه میروم و روی تردمیل تمرین میکنم و بهطور متوسط حدود سیزده هزار قدم در روز ثبت میکنم. علاوه بر ردیابی حرکت روزانهام، بهطور خاص از نظارت بر خوابم لذت میبرم. برنامه خوابام بسیار ناپایدار است و مشاهدهٔ الگوهای خواب به من کمک کرده تا عادات خواب را تنظیم کنم و به برنامهٔ ثابتتری پایبند شوم.
پشیمانم که زودتر ساعت هوشمند نخریدم
ساعت هوشمند بدون شک مفیدترین خرید تکنولوژیکی من در این سال بوده است. تنها پشیمانی من این است که زودتر آن را نگرفتم. چه میدانیم چهقدر میتوانستم محصولپذیرتر، فعالتر و منظمتر باشم اگر ماهها یا حتی سالها پیش از آن استفاده میکردم؟