ماه امشب از زمین دورتر است تا سال ۲۰۴۳

توسط آنتونی وود

دورترین ماه از مارس ۲۰۲۰ امروز به آسمان می‌آید، اما نمی‌توانید آن را ببینید.

مجموعه‌ای از نقشه‌های ستاره‌ای آسمان شب

ماه نو در عصر ۲۰ نوامبر ظاهر می‌شود (اعتبار تصویر: کریس واگان/استری نایت)

گشتار گرانشی خورشید ماه را در تاریخ ۱۹ نوامبر به فاصله‌ای بیشتر از پنج سال گذشته از زمین خواهد کشاند، اما با چشم عادی در آسمان زمین، مشاهدهٔ این دستاورد قمری برای شما امکان‌پذیر نخواهد بود.

هر دور جدید ماهی به‌دقت از دور قبلی متفاوت است؛ این تفاوت تا حدودی به‌دلیل تأثیر گرانشی قدرتمند خورشید است که ماه را به‌کشش خود می‌کشاند و او را مجبور می‌کند مسیر بیضوی اطراف سیارهٔ ما را طی کند؛ اگر از بالا به این مسیر نگاه کنیم، شکل آن شبیه دایره‌ای کمی فشرده می‌شود. به‌همین دلیل، فاصلهٔ زمین‑ماه دائماً در حال تغییر است و بسته به موقعیت در دور ۲۷‑روزهٔ خود، به‌سوی زمین نزدیک یا دور می‌شود.

نقطهٔ دورترین در مدار ماه که «اپوگی» نام دارد، و نزدیک‌ترین نقطه که «پریگی» شناخته می‌شود. بیشترین فاصله‌های استثنایی زمانی اتفاق می‌افتد که ماه، زمین و خورشید در مرحلهٔ ماه نو هم‌راستا باشند. عوامل دیگری نظیر فاصلهٔ بین خورشید و زمین، یا نزدیکی یک فاز مشخص از ماه به اپوگی می‌توانند منجر به شکل‌گیری ماهی به‌خصوص دور، که به «میکروماون» معروف است، شوند. در ماه نو، قمر طبیعی زمین در آسمان روز همراه با خورشید ظاهر می‌شود؛ بنابراین مشاهدهٔ این میکروماون با چشم خود در طول روز غیرممکن است.

در نوامبر ۲۰۲۵، این عوامل منجر به به‌وجود آمدن میکروماونی به‌ویژه دور می‌شوند؛ چنین ماهی تا سال ۲۰۴۳ دوباره تجربه نخواهد شد، طبق اطلاعات TimeandDate. ماه در ساعت ۲۱:۴۶ به‌وقت‌محلی شرق (ET) در تاریخ ۱۹ نوامبر (۰۲۴۶ GMT در ۲۰ نوامبر) به دورترین نقطهٔ خود خواهد رسید؛ یعنی تقریباً ۲۴۷,۷۰۰ مایل (۳۹۸,۶۰۰ کیلومتر) از استرالیای غربی – نزدیک‌ترین ناحیهٔ سطح زمین که در آن زمان به ماه نگاه دارد.

نمای نزدیک از آسمان شب با ستارگان برچسب‌خورده مانند آلگول. در وسط تصویر یک دایرهٔ نارنجی که دو خوشهٔ ستاره‌ای NGC 869 و NGC 884 را احاطه کرده است.

با مشاهدۀ خوشهٔ دوگانه در عصر ۱۵ نوامبر، ستاره‌بازان می‌توانند دو هدف را هم‌زمان ببینند. (اعتبار تصویر: کریس واگان/استری نایت)

با این حال، شب‌های تاریک اطراف فاز ماه نو فرصت عالی برای شکار اجرام عمیق و ظریف آسمان، مانند خوشهٔ دوگانهٔ پرسیوس، فراهم می‌کنند؛ این خوشه در آسمان شرقی، بین صورت‌ستاره‌ها کاسیوپیا و پرسئوس می‌درخشد و می‌توان آن را با یک جفت دوربین دوچشمی ۱۰×۵۰ مشاهده کرد.

آیا قصد ارتقاء تجهیزات خود را دارید؟ پس حتماً مجموعهٔ پیشنهادی ما برای بهترین دوربین دوچشمی و پیشنهادات تلسکوپ را بررسی کنید؛ عکاسان نیز می‌توانند فهرست بهترین دوربین‌ها و لنزهای مناسب برای عکاسی در آسمان شب ما را ببینند.

یادداشت سردبیر: اگر مایل باشید عکاسی نجومی خود را با خوانندگان Space.com به اشتراک بگذارید، لطفاً عکس(های) خود، نظرات و نام و مکان خود را به آدرس spacephotos@space.com ارسال کنید.