نحس خوش یا بد: عملکرد آرسنال، لیورپول و دیگران چگونه بوده است؟

از دیرباز گفته می‌شود که در طول یک فصل ۳۸ بازی ای لیگ برتر، شانس یک تیم به‌تدریج هم‌سطح می‌شود. همان‌طور که می‌گویند: «هر تیم را دو بار می‌زنی»، این جمله درست است؛ اما تصمیمات داوری، مصدومیت‌ها و تعویض‌های فنی می‌توانند تأثیر شگرفی بر فصل یک باشگاه بگذارند — چه به‌سوی مثبت و چه منفی.

به همین دلیل، تصمیم گرفتیم با نگاهی غیرعلمی بررسی کنیم که کدام تیم‌های لیگ برتر توسط سرنوشت خوش‌شانس یا بدشانس شده‌اند. هیچ فرمول جادویی برای چیزی به‌مانند شانس، که هم ناپیداست و هم زودگذر، وجود ندارد؛ اما در ادامه می‌بینیم که برخی تیم‌ها چگونه در هر‌یک از این سه حوزه کلیدی عمل کرده‌اند:

• ۱) مشکلات مصدومیت: این صرفاً دربارهٔ دو یا چند مصدومیت نیست؛ ما به وضعیت‌های خاصی ارجاع می‌دهیم که در آن چند بازیکن ستاره غایب بوده یا کل یک پست از دست رفته باشد. در نهایت، اگر شانس داشته باشید بازی چلسسی را بدون بازیکن ستارهٔ کول پالمر یا آرسنال را بدون بوکایو ساکا و مارتین اُدِگار انجام دهید، تجربهٔ شما از بازی با آن‌ها به‌طرز قابل‌تفاوتی نسبت به تیم‌های دیگر خواهد بود.
• ۲) تغییرات مدیریتی: نظریهٔ «سرعت‌پذیری پس از سرمربی جدید» می‌گوید که اولین تیمی که مقابل یک تیم تازه‌سازی شده و سرمربی‌اش را تازه استعفا داده، بدشانس است — اگرچه در یک مورد، برکنار کردن سرمربی باعث شد تیم به‌وضوح بدتر شود.
• ۳) خطاهای تأییدشده‌ی داوری / VAR: این حوزه ملموس‌تر است، زیرا تاکنون شش خطای تأییدشده در این فصل ثبت شده است؛ بنابراین بررسی کردیم که در هر یک از این موارد چه تیمی به‌نفع و چه تیمی به‌ضد خود بوده است.

پس از بررسی این حوزه‌ها، نتایج می‌توانند تا حدی توضیح دهند که چرا برخی باشگاه‌ها بالاتر یا پایین‌تر از توقعات خود عمل کرده‌اند، و زمینه‌ای برای درک بهتر ۱۱ هفته مسابقات لیگ برتر که تاکنون شاهدشان بوده‌ایم، فراهم می‌کند.

---

مشکلات مصدومیت

نحس خوش: آن‌ها با تیم‌هایی که مصدومیت‌های فراوان داشتند، مواجه شدند

لیورپول

لیورپول اولین پنج بازی لیگ برتر خود را به‌صورت پیوسته برد، اما روایت غالب پیرامون این رکورد این بود که آن‌ها خوش‌شانس بودند؛ چرا که عملکردشان واقعاً هم‌سطح نبود و به‌طور زیادی به گل‌های دیرهنگام وابسته بودند. شاید یکی از عوامل این مسیر خوش‌شانس، مشکلات مصدومیتی حریفان بوده باشد، چرا که آن‌ها با تیم‌هایی که به‌شدت کم‌نیرو بودند، مواجه شدند.

در واقع، لیورپول کمپین را با پیروزی ۴–۲ مقابل AFC بورنموث آغاز کرد؛ تیم بُرنموث تعداد زیادی از میانه‌زمینان خود را از دست داده بود و به‌سختی می‌توانست یک ترکیب کارآمد ارائه دهد. دو هفته بعدها، لیورپول در آنفیلد بر سر یک آرسنال که نه تنها ساکا و اُدِگار را از دست داده بود، بلکه مدافع مرکزی کلیدی ویلیام سالیبا پس از تنها پنج دقیقه بازی دچار مشکل شد، با نتیجه ۱–۰ پیروز شد.

سرخ‌پوشان همچنین جزو تعدادی از باشگاه‌ها هستند که از بردن بازی مقابل چلسسی بدون پالمر بهره‌مند شدند؛ اگرچه در نهایت بازی را ۲–۱ در دقیقه آخر از دست دادند.

ناتینگهام فورست

فورست نیز از برخی خوش‌شانس‌های مصدومیتی بهره‌مند شد، هرچند ممکن است با توجه به موقعیت ۱۹امشان در جدول، باور کنید که اینچنین است. این تیم فصل را با پیروزی ۳–۱ مقابل برنتفورد که میانیست نمادین میکل دامس‌گارد را از دست داده بود، آغاز کرد و یک ماه پس از آن، با شکست ۳–۰ در برابر آرسنال که ساکا و اُدِگار را از دست داده بود، مواجه شد.

از آن‌ها پس از تعطیلات بین‌المللی اکتبر فرصتی طلایی برای شکست چلسسی فراهم شد؛ چرا که آبی‌ها بدون پالمر و انزو فرناندز بودند و مجبور بودند موئیس کائیدو را به ۴۵ دقیقه محدود کنند؛ اما همچنان ۳–۰ باختند.

کافی بود اگر بتوانند این موقعیت‌های خوش‌شانسی را به امتیازهای واقعی تبدیل کنند.

نحس بد: آن‌ها مصدومیت‌های فراوانی داشته‌اند

آرسنال

موقعیت آرسنال در رأس جدول لیگ برتر، به‌دلیل این‌که سرمربی میکل آرته برای مدت‌هایی از چند بازیکن کلیدی بی‌نیاز بوده، بیشتر برجسته می‌شود. تیراندازان (Gunners) اولین بازی بزرگ خود در فصل را با نتیجه ۱–۰ در میدانی برابر لیورپول از دست دادند؛ اما این کم‌سردرگمی نبود، چرا که بدون ساکا، اُدِگار و سالیبا بازی می‌کردند.

آرسنال همچنین در برابر منچستر سیتی بدون اُدِگار بازی کرد و ساکا تنها ۴۵ دقیقه بازی کرد، که در حال بهبود از مشکلی بود که او را از حضور در مسابقه مقابل لیورپول بازداشت. در میدانی کرستال پلیس نیز به‌طور مشابهی مواجه شد؛ این بار سالیبا تنها توانست ۴۵ دقیقه حضور یابد. سپس، درست پیش از تعطیلات بین‌المللی نوامبر، در استادیوم لایت مقابل سندرلند بدون مهاجم شناخته‌شده‌ای بازی کرد؛ ویکتور گیوکِرس به همراه کای هاورتز و گابریل جیسوس به اتاق درمان رفتند و میکل مری‌نو را به‌عنوان مهاجم موقت در خط حمله به کار گرفتند.

فولهام

پنج شکست در شش بازی لیگ اخیر فولهام، این تیم را در نقطه‌ای ناپایدار در بالای منطقه سقوط قرار داده است. سؤال‌هایی دربارهٔ چطور و چرا این اتفاق رخ داده‌اند مطرح می‌شود — و حقیقت این است که بخش قابل‌توجهی از این وضعیت به‌دلیل بدشانس بودن در مصدومیت‌هاست.

مارکو سیلوا در این فصل مجبور به مبارزه در چندین بازی بدون داشتن هرگونه مهاجم معتبر بوده است؛ چراکه رائول خیمینز و رودریگو مونیز هر دو آسیب دیده‌اند.

آن‌ها همچنین با مشکلات جدی دفاعی دست و پنجه نرم کرده‌اند: پوستر سمت چپ آنتونی روبینسون بیشتر غیبت داشته و مدافع مرکزی جوآچم آندرِسن در دقیقه ۴۲ مسابقه خانگی با نتیجه ۰–۱ برابر آرسنال دچار مشکل شد و از میدان خارج شد؛ این به معنای این است که کل خط دفاعی اصلی و ژنرال میانه‌زمینی ساشا لوکیچ در زمان پایان بازی حضور نداشتند.

فولهام به عنوان یکی از بدترین تیم‌های تحت تأثیر مصدومیت‌ها در لیگ این فصل شناخته می‌شود — و برای افزودن به درد، ما در بخش VAR نیز به آن‌ها دوباره خواهیم پرداخت.

چلسی

در نهایت، چلسی این فصل با مشکلات جدی مصدومیتی روبرو بوده است و با این وجود به‌طور شگفت‌انگیزی توانسته است نتایج لازم را استخراج کند. در حالی که درست است که آن‌ها یک تیم بزرگ دارند — و بنابراین باید بهتر بتوانند غیاب‌ها را جبران کنند — اما برنامه‌ریزی جام جهانگردی باشگاه‌های تابستانی، که تنها چند هفته پیش‌آموزشی در اختیارشان گذاشت، دست‌ به‌دست آن‌ها را با دست‌کاری ناممکن مواجه کرد.

آبی‌ها به‌ویژه در دو حوزه تحت فشار شدید قرار گرفتند: دفاع مرکزی و هافبک مرکزی. پالمر تا کنون هشت بازی لیگ را از دست داده، رئو لویا هفت بازی، در حالی که داریو اسسوگو جراحی ران داشته و به‌طور عمده غائب شده است. این وضعیت کل خط میانی را به حد نهایی کشید و شاینده است که آن‌ها توانستند بدون تمام این بازیکنان و فرناندز، ناتینگهام فورست را ۳–۰ شکست دهند.

همچنین، پس از پایان پیروزی سخت ۲–۱ خود بر لیورپول، تقریباً تمام مدافعان مرکزی آن‌ها مصدوم بودند؛ فقط لِوی کولویل باقی مانده بود. این بازیکنان شامل: لِوی کولویل، وسلی فوفانا، توسین آدارابیویو، تراوه چالوباه، جاش آچام‌پنگ و بنوی باتیاسیل می‌شوند.

---

تغییرات مدیریتی

تا به‌حال پس از ۱۱ بازی، چهار تغییر فنی صورت گرفته است: دو بار توسط ناتینگهام فورست، یک بار توسط وست‌هام و یک بار توسط وولفس که هنوز بازی‌ای تحت رهبری سرمربی جدید راب ادواردز انجام نداده‌اند.

منطق می‌گوید که این بدان معنی است که سه تیم به‌بدشانسی برخورد با سرمربی جدید که به‌نام «سرعت‌پذیری پس از سرمربی جدید» مشهور است، داشته‌اند — اما این واقعاً صادق نیست، چون یکی از این تغییرات تنها منجر به بدتر شدن وضعیت شد.

نحس خوش: آن‌ها با تیمی در بحران فنی مواجه شدند

آرسنال

فورست پس از سه بازی، نونو اسپیرتو سانتو که توسط هواداران و بازیکنان دوست‌داشتنی بود، با سرمربی پیشین تیم تورنتو، آنژ پستِکوگلو جایگزین کرد. این تغییر بلافاصله جو و سبک بازی را تحت تأثیر منفی قرار داد، به‌طوری که آرسنال در واقع خوش‌شانس بود که بعدی باشد. تیراندازان (Gunners) با نتیجه ۳–۰ بر فورست غلبه کردند.

بورنموث

به‌دلیل این‌همه آشفتگی، تنها ۳۹ روز و پس از پنج بازی لیگ برتر، فورست پستِکوگلو را برکنار کرد و شان دیچ را به‌عنوان سرمربی جدید جذب کرد. این سرمربی پیشین ایورتون و برنلی، کار خود را در فورست با رفتن به بُرنموث آغاز کرد و با نتیجه ۲–۰ شکست خورد؛ به همین دلیل ما او‌ها را خوش‌شانس می‌دانیم که با تیمی در چنین وضعیتی مواجه شدند.

نحس بد: آنها گرفتار «سرعت‌پذیری سرمربی جدید» شدند

اورتون

با این‌حال، یک باشگاه از تعویض سرمربی حریف خود رنج برد. وست‌هام با سرعت نونو را پس از اخراج او از فورست منصوب کرد و بلافاصله یک مساوی در میدانی برابر اورتون به‌دست آورد. اگرچه این مسأله در کاغذ چندان چشمگیر نیست، اما اولین امتیاز آن‌ها در یک ماه بود، به این دلیل تیم توفی‌س (اورتون) می‌تواند احساس نارضایتی داشته باشد که نونو اولین بار برای آن‌ها آمده است.

---

خطاهای تاییدشده‌ی VAR

نحس خوش: تصمیمات را فرار دادند
نحس بد: به‌نادرستی توسط VAR مجازات شدند

VAR برای حذف خطاهای داوری از بازی ایجاد شد، اما متأسفانه برخی از این خطاها همچنان عبور می‌کنند. در واقع، هر بار که این اتفاق می‌افتد، خشم بیشتری به‌وجود می‌آید؛ زیرا داوران اکنون چندین فرصت برای اصلاح تصمیم دارند.

شش خطای VAR در این فصل توسط کمیته بررسی KMI (Key Match Incident) تایید شده‌اند. این‌ها به‌صورت زیر هستند:

نحس خوش: AFC بورنموث
نحس بد: لیورپول

– تیم AFC بورنموث می‌بایست کمپین را با کارت قرمز زودهنگام آغاز می‌کرد؛ زیرا دست مارکوس سنسی در دقیقه ۱۳ فرصت واضحی را برای گل هوگو ایکیتیک از لیورپول مسدود کرد. با این حال، لیورپول در نهایت ۴–۲ برد.

نحس خوش: چلسی
نحس بد: فولهام

– فولهام در ماه اوت، در برابر رقیب محلی خود یعنی چلسی در استامفورد بریج با گل شگفت‌انگیز جاش کین

گ پیشی گرفت، اما پس از بررسی VAR به‌دلیل خطایی در ساختن، این گل به‌اشتباه رد شد. فولهام (کاتژرز) ۲–۰ باخت.

نحس خوش: اورتون
نحس بد: وولفس

– هوگو بوئنو از وولفس در دقیقه ۷۱ در داخل جعبه توسط اورتون به‌اشکال افتاد؛ این وضعیت باید به‌عنوان پنالتی اعلام می‌شد. در آن لحظه آن‌ها ۳–۱ عقب بودند و در نهایت ۳–۲ باختند.

نحس خوش: برنتفورد
نحس بد: منچستر یونایتد

– منچستر یونایتد به‌درستی شگفت‌زده شد وقتی که ناتان کولینز از برنتفورد تنها کارت زرد دریافت کرد برای کشیدن برایان امبئومو داخل جعبه، نه کارت قرمز. این اتفاق در دقیقه ۷۲ رخ داد و یونایتد ۲–۱ عقب بود؛ در نهایت ۳–۱ باخت.

نحس خوش: چلسی
نحس بد: برایتون

– برایتون (Brighton & Hove Albion) می‌بایست در استامفورد بریج، هنگامی که مدافع چلسی مالو گوستو یک چالش شدید پا درون جعبه بر یانکوبا مینته انجام داد، پنالتی دریافت می‌کرد. در نهایت این مسأله تأثیری نداشت، چراکه پرندگان (Seagulls) پیروزی خود را به دست آوردند.

نحس خوش: بورنموث
نحس بد: کریستال پلیس

– مارکوس سنسی از AFC بورنموث در اکتبر نیز یک بار فرار کرد؛ زمانی که چالش آخرین مرد او بر روی اسمایلا سارت از کریستال پلیس به‌عنوان کارت زرد در میدان اعلام شد، در حالی که باید قرمز می‌بود. پرندگان (Eagles) در آن زمان ۲–۰ عقب بودند، اما به‌هر حال به ۳–۳ برگشتند.

نتیجه‌گیری

اگرچه این یک علم دقیق نیست، اما زمینهٔ مهمی به این دورهٔ آغازین مسابقات لیگ برتر می‌افزاید.

دوره پیروزی اولیه لیورپول بخشی از آن به‌دلیل بازی مقابل تیم‌هایی بود که بازیکنان کلیدی را از دست داده بودند، در حالی که فولهام با مصدومیت‌ها و بدشانس‌ها محاصره شده است؛ که این مسأله تا حدی دلیل این است که چرا این تیم در بالای منطقه سقوط معلق است.

از سوی دیگر، چلسی هم‌زمان دو وضعیت متفاوت تجربه کرده است: یک خطای VAR به آن‌ها سه امتیاز اضافه کرد، اما با توجه به تعداد غیبت‌های مهمی که مجبور به رفع آن‌ها شدند، شایستگی این موقعیت خود را در صدر جدول نشان داده‌اند.

ما پس از تکمیل یک‌سوم دیگر از فصل، دوباره بازنگری خواهیم کرد تا ببینیم وضعیت چگونه تغییر کرده است.